บทที่ 1073

ลาน่าตกตะลึงและจ้องไปที่ดวงตาเย็นชาของเจเรมี่อย่างว่างเปล่า เธอหันไปมองที่ประตูทันที และชายอ้วนผู้นั้นก็เช่นกัน

ชายร่างสูงสองสามคนในชุดสูทและรองเท้าหนังเดินเข้ามาหาพวกเขาพร้อมกับป้ายสีน้ำเงินห้อยคอ

“พวกแกเป็นใคร? ใครอนุญาตให้เข้ามา? ไม่เห็นเหรอว่าห้องนี้มีคนอยู่? ออกไปเดี๋ยวนี้นะ!” ลาน่าขับไล่พวกเขาด้วยความไม่พอใจ เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้สังเกตเห็นความร้ายแรงของสถานการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น

แน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้ออกไป แต่มองไปที่ลาน่าด้วยสีหน้าจริงจัง หัวหน้ากลุ่มชายพวกนี้ในชุดสูทสีดำแสดงตราของเขาให้ลาน่าดู “เรามาจากอินเตอร์โพล มีหลักฐานแน่ชัดว่าคุณทำธุรกิจผิดกฎหมาย คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูด และทุกสิ่งที่คุณพูดจะนำไปใช้ประกอบคำให้การของคุณในชั้นศาล”

“...”

'อินเตอร์โพล?!

'องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ?!'

ลาน่ามองกลุ่มคนตรงหน้าอย่างเหลือเชื่อ สมองของเธอว่างเปล่าไปชั่วขณะ

เมื่อชายร่างอ้วนและบอดี้การ์ดของเขาเห็นว่าสถานการณ์เริ่มไม่สู้ดี พวกเขาจึงสู้กลับ แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจสากลทุกนายเองก็ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีจึงสามารถควบคุมสถานการณ์ไว้ได้อย่างง่ายดาย

“ลาน่า ฉันไม่น่าไว้ใจเธอเลย! เธอกับแฟนเธอกล้าดียังไงมาสร้างเรื่องใส่ร้ายพวกเรา?!” ชายอ้วนผู้นั้นตะโกนใส่ลาน่า

ตอนนั้นเองที่ลาน่าได้สติขึ้นมา เธอตกตะลึงเป็นอย่างมาก และหลังจากที่โดนด่าจนตื่นจากความตกใจ เธอก็มองไปที่ชายซึ่งยืนอยู่ข้างหลังเธอ เขาไม่ได้ดูประหลาดใจทั้งยังดูสงบและไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย

ลาน่ายังคงมีความรักอย่างลึกซึ้งต่อเจเรมี่ปรากฏในดวงตา เมื่อเธอหันและเดินเข้าไปหาเขา เธอก็ถามว่า "เกิดอะไรขึ้นคะ เจเรมี่ นี่คุณ...”

เธอเดินไปหาเจเรมี่ด้วยท่าทางงุนงง แต่ก่อนที่เธอจะไปถึงตัวเขาจู่ ๆ เจเรมี่ก็ยกมือขวาขึ้นพร้อมกับปืนในมือที่จ่อไปยังหน้าผากของลาน่า

ลาน่ารู้สึกชาวาบไปทั้งตัวตั้งแต่หัวจรดเท้า

“จะ… เจเรมี่...”

“คิดว่าฉันจะเป็นคนของเธอได้จริง ๆ งั้นเหรอ?”