บทที่ 1074

"..."

ลาน่าแทบจะทรุดตัวลงทันทีที่ได้ยินความคิดที่แท้จริงของเจเรมี่

"ไม่! เป็นไปไม่ได้!"

เธอกรีดร้องและไม่สามารถยอมรับความจริงที่ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอเป็นเพียงเบี้ยตัวหนึ่งของชายหนุ่มเท่านั้น

“ไม่ เจเรมี่ คุณรักฉัน ฉันท้องลูกของคุณนะ เป็นไปได้ยังไงที่คุณจะไม่รักฉัน?!” ลาน่าย้ำเตือน

ทว่าเจเรมี่ก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องนั้นเลยแม้แต่น้อย

เพื่อนร่วมงานในไอบีซีไอเข้ามาจับกุมลาน่า เมื่อเห็นสถานการณ์อย่างนั้น เธอจึงเอื้อมมือไปหยิบปืนพกจากกระเป๋าเงินของตัวเอง

“อย่ามาแตะตัวฉัน!” หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นอย่างเย่อหยิ่งพลางจ้องมองไปยังเจเรมี่ที่ยังคงสงบนิ่ง ในขณะที่เธอค่อย ๆ พังทลายลง “เจเรมี่ เลิกเล่นตลกกับฉันได้แล้ว คุณกำลังจะบอกว่าคุณเป็นสายลับจากไอบีซีไอที่ถูกส่งมาที่นี่ เพื่อแฝงตัวเข้ามาในแก๊งสเตเจี่ยนจอห์นสีนงั้นเหรอ? ฮึ จะเป็นไปได้ยังไง? อย่าลืมสิ ว่าพิษในตัวคุณยังมีอยู่ ถ้าไม่มีฉัน คุณจะ…”

“เธอคิดว่าของแค่นั้นจะสามารถใช้ควบคุมฉันได้จริง ๆ งั้นเหรอ?” เจเรมี่ขัดจังหวะและย้อนถาม จากนั้นชายหนุ่มก็เลิกคิ้วและเอ่ยเสริม "ช่วงเวลาที่ฉันปรากฏตัวต่อหน้าเธออีกครั้งคือตอนที่ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะต้องตาย ลาน่า ฉันไม่ได้สูบบุหรี่ที่เธอให้มานานแล้ว บุหรี่ที่ฉันสูบเป็นบุหรี่ที่ได้รับจากศาสตราจารย์ของไอบีซีไอที่ออกแบบมาเป็นพิเศษสำหรับฉัน และมันใช้เพื่อต่อต้านยาพิษที่อยู่ในตัว”

"..." ความมั่นใจที่หลงเหลืออยู่เพียงเศษเสี้ยวเดียวของลาน่าหายวับไปกับตา

'เขาเลิกสูบบุหรี่ที่ฉันให้ไปแล้วงั้นเหรอ!'

ปรากฏว่าความตั้งใจเบื้องหลังในการเข้าใกล้เธอเป็นเพียงการแฝงตัวเข้ามาเก็บหลักฐานและจับกุมเธอเท่านั้น!

ตอนนี้จิตใจของลาน่าอยู่ในสภาพที่ยุ่งเหยิง เธอไม่สามารถควบคุมสติอารมณ์ของตัวเองได้ ทันใดนั้นจึงเหนี่ยวไกปืนและยิงสมาชิกไอบีซีไอ

แต่สมาชิกของไอบีซีไอเหล่านั้นว่องไวพอที่จะหลบกระสุนของลาน่าได้

หญิงสาวไม่พอใจและต้องการที่จะยิงต่อ แต่เจเรมี่ก็เข้าไปคว้าปืนจากมือของลาน่าด้วยความเร็วราวกับแสง ในขณะที่เขากำลังรั้งเธอไว้ เจเรมี่ก็ดึงกุญแจมือออกจากเอวและสับมันลงบนมือของอีกฝ่ายทันที

“ลาน่า ในฐานะเจ้าหน้าที่ไอบีซีไอและพนักงานสืบสวนเอสเอสเอ ฉันขอจับกุมเธอ"