บทที่ 1092

ทันทีที่แดเนียลเห็นเอวา ดวงตาของเขาก็ฉายแววประหลาดใจ

“วันนี้คุณดูสวยมากเลย” แดเนียลชม

คนถูกชมหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที เอวารู้สึกเขินอาย แต่แสร้งทำเป็นไม่สนใจ “แล้วก่อนหน้านี้ฉันน่าเกลียดงั้นเหรอ?”

แดเนียลอธิบายอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดง “ไม่ใช่นะ ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น ผมแค่จะบอกว่าคุณดูสวยกว่าปกติต่างหาก”

เอวาหันหน้ามายิ้มอย่างพอใจกับตัวเอง เธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน

หลังจากที่เข้าไปนั่งในรถ เอวาก็มองแดเนียลที่กำลังขับรถจากหางตาของเธอ

ใบหน้าด้านข้างของเขาดูงดงาม เขาดูอ่อนโยนและพูดจานุ่มนวล แต่ในขณะเดียวกันก็มีแววอ่อนเยาว์อยู่ในดวงตานั้นด้วย

เมื่อสัญญาณไฟเปลี่ยนเป็นสีแดง แดเนียลก็หยุดรถและหันหน้ามามอง

เอวาไม่มีเวลาเบนสายตาได้ทัน เธอจึงสบตากับแดเนียลอย่างจัง

“คุณจ้องผมมานานแล้วนะ”

“...”

“คืนนั้นในโรงแรม…”

“แดน” เอวาขัดจังหวะ ใบหน้าของเธอร้อนผ่าว “แดน คุณไม่ได้โกหกฉันใช่ไหม? คืนนั้นเป็นคุณจริง ๆ ใช่ไหมคะ?”

แดเนียลเอื้อมมือไปจับมืองุ่มง่ามของอีกฝ่าย จากนั้นเขาก็ยิ้ม “แล้วคิดว่าจะเป็นใครอีกถ้าไม่ใช่ผม”

เมื่อได้รับคำตอบ เอวาก็รู้สึกได้ถึงความหวานที่ทวีความรุนแรงขึ้นในใจ แต่เธอก็ยังคงมีคำถามอยู่

เธอมองไปที่แดเนียล แต่เมื่อกำลังจะถาม แดเนียลก็พูดขึ้นก่อนเธอว่า “ผมไม่ได้ขอคุณเป็นแฟนเพราะอยากจะแสดงความรับผิดชอบคุณนะ ผมแน่ใจว่าผมชอบคุณ และเชื่อว่าคุณก็รู้สึกแบบเดียวกัน”

เอวามองแดเนียลอย่างงุนงงในขณะที่รอยยิ้มของเธอกว้างขึ้นกว่าเดิม

สิ่งที่ทำให้เธอสับสนคือแดเนียลแน่ใจได้อย่างไรว่าเธอชอบเขา?