บทที่ 1091

ไรอันคิดว่าพฤติกรรมของเมเดลีนนั้นดูผิดแปลกไปจากปกติ เขาจึงเดินตามเธอไปและเห็นว่าเธอกำลังโทรหาใครบางคน จากนั้นในวินาทีถัดมาเขาก็ได้ยินเธอถามคนปลายสายว่า “ดร.กอร์ดอน ฉันเอวลีน มอนต์โกเมอรีนะคะ ฉันขอถามคุณได้ไหมคะว่า ตัวอย่างเลือดที่คุณตรวจก่อนหน้านี้เป็นเลือดกรุ๊ปอะไร”

ไรอันได้ยินเมเดลีนถามอย่างเร่งรีบ

เขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายบอกเมเดลีนว่าอย่างไร แต่เขาเห็นเพียงเมเดลีนถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ราวกับว่าเธอได้คำตอบที่ต้องการแล้ว

หลังจากที่เธอวางสาย ตอนนี้ไรอันก็เห็นว่าเมเดลีนผ่อนคลายขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

จากนั้นเธอก็ไปเตรียมอาหารเย็นต่อ แล้วพวกเขาก็นั่งลงรับประทานอาหารเย็นกันอย่างเงียบ ๆ

ไรอันมีความรู้สึกต่อเมเดลีนและชอบเธอจริง ๆ แต่ไรอันก็รู้ดีด้วยว่าเมเดลีนเพียงแค่ชื่นชมเขาเท่านั้น

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอมีเพียงเจเรมี่ในหัวใจของเธอเท่านั้น

เพราะเธอยังคงรักผู้ชายคนนั้น เธอจึงยังเจ็บปวดอยู่

หลังจากกินอาหารเย็นและคุยกับไรอันเสร็จ เมเดลีนก็ไปอาบน้ำ

ไม่นานไรอันก็เข้ามาหาเธออีกครั้ง แต่เขาเพียงแค่มาบอกเธอว่าเขาต้องออกไปจัดการกับธุระบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับงาน

เมเดลีนไม่รู้ว่าเขามีงานต้องทำจริง ๆ หรือเพราะไม่ต้องการบังคับให้เธอทำอะไรร่วมกับเขา เป็นเหตุผลที่เขาจากไป

หากเป็นอย่างหลัง เมเดลีนจะรู้สึกแย่กับมันมาก

เธอแต่งงานกับเขามาระยะหนึ่งแล้ว แต่เธอก็ยังไม่สามารถลบชื่อของเจเรมี่ออกจากใจของเธอได้ทั้งหมด

เมเดลีนเดินไปที่หน้าต่างทรงฝรั่งเศส และมองไปที่ดวงจันทร์ข้างนอก

‘เอวลีน ในเมื่อเขาตัดสินใจที่จะจากไปแล้วก็หยุดคิดถึงเขาเสียที

‘บางทีนี่อาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเธอ ที่จะปล่อยผู้ชายคนนี้ไป’

เธอบอกกับตัวเอง ก่อนจะเข้านอนให้เร็วขึ้น