บทที่ 1094

มาดามเกรแฮมไม่แม้แต่จะยั้งตัวเองขณะที่ต่อว่าเอวาต่อหน้าทุกคน

เอวาไม่ต้องการโต้เถียง เมื่อเธอเงยหน้าขึ้น เธอก็เห็นนาญ่าที่มองเธออย่างดูถูกเช่นกัน

แดเนียลเองก็ไม่ได้อยู่เงียบ ๆ เขาปกป้องเอวาทันที “แม่ทำเกินไปนะครับ แฟนของผมจะใส่อะไร ยังไงเธอก็เป็นแฟนของผมอยู่ดี”

“แดน วันนี้ลูกอยากทำให้คุณปู่โกรธหรือไง?” ผู้เป็นแม่ดูถูกเอวา “ผู้หญิงคนเดียวในเกลนเดลที่ควรค่าแก่การเป็นแฟนของลูกคือนาญ่านะ”

มาดามเกรแฮมมองไปที่เอวาอย่างเย่อหยิ่ง “คุณลองค์ คุณจบการศึกษาจากที่ไหน ทำงานอะไร แล้วมีรายได้ต่อเดือนเท่าไหร่? คุณมีบ้านหรือรถไหม?”

เอวามองเข้าไปในดวงตาถากถางของคนถามและยิ้ม “ฉันจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเกลนเดลค่ะ และเป็นนักออกแบบภายใน ส่วนเงินเดือนของฉัน…”

“เอาล่ะ ฉันฟังพอแล้ว” มาดามเกรแฮมขัดจังหวะ “นักออกแบบภายในคงไม่สามารถทำเงินได้เกินเจ็ดหลักต่อปี แม้ว่าจะทำงานแทบตายก็เถอะ แล้วรู้ไหมว่าเกรแฮมของเราทำเงินได้เท่าไหร่ต่อปี? คุณลองค์ ฉันจะไม่พูดอะไรอีกแล้ว ฉันหวังว่าคุณจะรู้ว่าที่ของตัวเองอยู่ตรงไหน”

เอวาเข้าใจว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร เธอวางของขวัญลงและมองไปที่แดเนียล

“แดน ฉันควรไปแล้ว คุณอยู่ฉลองวันเกิดกับครอบครัวต่อเถอะค่ะ” เอวาพูดก่อนจะหันกลับไปอย่างสุภาพ

“เอวา!” แดเนียลต้องการไล่ตามเธอไป แต่แม่ของเขาคว้าตัวเอาไว้ “แดน ผู้หญิงคนนั้นไม่เหมาะกับลูกนะ”

“ใช่ แดน เห็นได้ชัดว่าเธอเป็นผู้หญิงไร้ค่าที่สวมชุดแบรนด์เนมปลอม ๆ และจับแกเพื่อเงินเท่านั้น” ป้าของแดเนียลส่งเสียงอยู่ข้าง ๆ หนึ่งในกลุ่มคนตรงนั้นเปิดของขวัญ “ดูเนคไทที่เธอซื้อให้คุณปู่สิ เห็นได้ชัดว่าเป็นของปลอม ของจริงไม่หยาบกระด้างแบบนี้หรอกนะ”

แดเนียลมีพื้นอารมณ์เป็นคนสงบใจเย็นและสุภาพอยู่เสมอ แต่ในตอนนี้เขาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไปแล้ว

“เนคไทนี่ผมซื้อมาจากต่างประเทศเมื่อเดือนที่แล้วเพื่อให้เป็นของขวัญคุณปู่ พวกคุณไม่จำเป็นต้องทำให้ใครดูแย่แบบนี้ก็ได้”

“...” ใบหน้าของผู้เป็นป้าเปลี่ยนเป็นสีแดงจัด