บทที่ 1099

เมเดลีนปิดอัลบั้มและรีบวิ่งไปที่ประตู

เมื่อออกมาจากประตู เธอคาดว่าจะได้เห็นเจเรมี่ ทว่ากลับไม่พบใครเลย

จากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงมาจากประตูหน้า เมื่อหันไปเธอก็พบกับร่างสูง

ดวงตาของเมเดลีนเป็นประกาย ขณะที่เธอไล่ตามบุคคลนั้นไป

“เจเรมี่!”

เธอไม่ได้เข้าใจผิดไปเองแน่

ไม่มีใครมีลักษณะรูปร่างที่เธอคุ้นเคยที่สุดในโลกแบบนี้อีกแล้ว และไม่มีใครที่จะทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงได้เช่นนี้อีก

จากนั้นหญิงสาวก็จำสิ่งที่เธอเห็นตรงประตูห้องทำงานของเจเรมี่ในวันนั้นได้

คนที่นัวเนียกับลาน่าในวันนั้นไม่ใช่เจเรมี่

เธอถูกเขาหลอก

มันเป็นเพียงภาพลวงตาที่เจเรมี่ต้องการให้เธอเห็น

เขาทำทุกอย่างเพื่อให้เธอโกรธเกลียดและไม่พอใจเขา!

เมเดลีนรู้สึกแย่เมื่อนึกถึงเรื่องนี้

เธอวิ่งออกจากประตูและเห็นร่างนั้นวิ่งไปที่ถนน ดังนั้นเธอจึงเริ่มวิ่งไล่ตามเขาไปทันที

เจเรมี่ไม่ได้ขับรถมาเพราะเขาไม่ต้องการให้เมเดลีนสังเกตเห็นตัวเอง ตอนนี้เขาจึงทำได้แค่วิ่งไปที่ถนนด้วยความหวังว่าเขาจะสามารถเรียกรถแท็กซี่และออกไปจากที่นี่ได้

เขาไม่ต้องการให้เธอเห็นเขาในสภาพนี้

เธอคงเสียใจและทุกข์ใจไม่น้อย

หากเป็นเช่นนั้น ทุกสิ่งที่เขาทำมาก็จะไร้ประโยชน์

“เจเรมี่!”

เสียงกรีดร้องของเมเดลีนดังมาจากด้านหลังเขา

เจเรมี่ยังคงวิ่งต่อไปราวกับว่าเขาไม่ได้ยินเธอ

ฝนเริ่มตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ แต่ทั้งสองไม่ได้สังเกตเลย