บทที่ 112

มาเดลีนมั่นใจว่าเจเรมี่รู้แน่นอนว่าเขาคือวิทแมนที่เธอหมายถึงคนนั้น

เธอคิดว่าเขาจะแสดงความละอายใจและสำนึกผิดต่อเหตุการณ์นั้น แต่สิ่งที่เธอได้ยินในเวลาต่อมาคือเสียงเยาะเย้ยเหยียดหยันของเขา

“มาเดลีน นี่เธอยังคงยืนกรานที่จะยึดติดกับลูกไม่มีพ่อคนนั้นกับชื่อของผมจนถึงทุกวันนี้อีกหรอ ผมจะบอกเธออีกครั้งนะว่าผมคือ เจเรมี่ วิทแมน มีลูกชายคนเดียวเท่านั้นและเขาชื่อ แจ็คสัน วิทแมน” เจเรมี่ตอกกลับเธอ

หลังจากที่เขาพูดจบและรอยยิ้มเย็นชาบนใบหน้าของเขาปรากฎขึ้น เขาก็ปล่อยมือที่เขาจับมาเดลีนออก

“ผมหิว ไปหาโจ๊กมาให้หน่อย” เขาพูด

มาเดลีนกำหมัดทั้งสองข้างแน่น มองไปที่ชายผู้เย็นชา ไร้ความปรานีตรงหน้าเธอ เธอพูดด้วยน้ำเสียงทื่อๆว่า “คุณวิทแมน ที่ฉันทำไว้มันไม่พอสำหรับคุณ ส่วนนี่มีน้อยเกินไป ได้โปรดกลับไปเถอะ”

“มาเดลีน ครอว์ฟอร์ด นี่คือท่าทีที่เธอมีในขณะที่คุยกับฉัผมหรือไง?” เจเรมี่ถาม คิ้วของเขาขมวดเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเขากำลังไม่พอใจ

หัวใจของมาเดลีนเต้นแรงเล็กน้อย แม้ว่าเธอจะพยายามสงบมันให้มั่นคงแล้ว แต่หัวใจของเธอก็ยังไม่เชื่อฟังอยู่ดี

“คุณวิทแมนไม่ชอบท่าทีแบบนี้ของฉันหรือไงกัน? แล้วคุณปรารถนาให้ฉันเป็นแบบไหน? หรือว่าต้องการให้ฉันขอร้องให้คุณอยู่บนพื้นเหมือนสุนัขเหมือนที่ฉันเคยทำเมื่อก่อน?” เธอตั้งคำถาม

เมื่อคำพูดเหล่านั้นสงบเงียบลงในอากาศ มาเดลีนรู้สึกว่าตัวเองถูกโจมตีโดยการระเบิดของอากาศเย็นที่มีอยู่รอบๆ

“ผมคิดว่าผมน่าจะปล่อยให้เธอตายบนถนนเมื่อคืนวนี้” เขาพูดออกมาอย่างกัดฟัน ดวงตารูปพีชของเขาฉายแสงแวววับสีเข้ม

มาเดลีนมองชายที่โกรธด้วยท่าทางขบขันเล็กน้อย “ฉันไม่สนว่าทำไมคุณวิทแมนถึงไม่ทิ้งฉันไว้ให้ตายที่นั่น คุณไม่ได้พูดออกมาหรอว่าถ้าฉันยังมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้ว ฉันอาจจะทำร้ายคนรักของคุณมากกว่านี้ไม่ใช่หรอ? แล้วทำไมเมื่อวานถึงช่วยฉันไว้? ทำไมไม่ปล่อยให้ฉันตายแบบนั้นล่ะ ฉันจะได้หายไปจากโลกของนายสักที!” เธอตะโกน

อย่างไรก็ตาม คำพูดของมาเดลีนดูเหมือนจะยั่วยุเจเรมี่ มันเป็นเพราะเธอพูดถึงเมเรดิธ การแสดงออกทางสีหน้าของเขาเปลี่ยนไปในทันทีเมื่อเธอพูดถึงเมเรดิธ ลักษณะที่หล่อเหลาของเขาถูกเติมเต็มไปด้วยความมืดที่น่ากลัว

ทันใดนั้น เขาเอื้อมมือไปข้างหน้าเพื่อโอบรอบคอที่บางเฉียบของมาเดลีนเขาเกร็งนิ้วพวกนั้นอย่างแรง

มาเดลีน รับรู้ถึงการหายใจที่ติดขัดในทันที ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงสด

อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้ขอร้องให้เขาปล่อยเธอ ดวงตาสีแดงขนาดใหญ่ของเธอ สบเข้ากับการจ้องมองของเขาโดยตรง