บทที่ 113

มาเดลีนเดินทางไปโรงพยาบาลอีกครั้ง เธอไม่ได้ไปที่นั่นเพื่อทำแผลบนใบหน้า แต่ไปที่นั่นเพื่อไปเยี่ยมเอโลอิสแทน

เนื่องจากเป็นช่วงใกล้เทศกาลปีใหม่ บรรยากาศของงานปีใหม่สามารถพบได้ในโรงพยาบาล

ขณะที่มาเดลีนสวมหน้ากากอนามัยของเธอและมีรถเข็นขายดอกไม้ที่ทางเข้าโรงพยาบาล หลังจากฉุกคิดสักพัก ในที่สุดเธอก็เลือกดอกคาร์เนชั่นสีชมพู

เธอคว้าปากกาและกระดาษจากกระเป๋า หลังจากเขียนคำว่า “คุณหญิง เอโลอิส แพตทัล ฉันขอให้คุณหายป่วยโดยเร็ว” เธอนำกระดาษอวยพรวางไว้ตรงกลางช่อดอกไม้

มาเดลีนสอบถามเกี่ยวกับที่ห้องพักรักษาเอโลอิสจากแผนกต้อนรับ เธออยู่ในส่วนของห้องวีไอพี

ถึงอย่างไรก็ตาม มาเดลีนลังเลเมื่อเธอมาถึงหน้าประตูห้อง

ไม่มีใครต้อนรับเธอที่นี่ เธอจะได้รับเพียงความอับอายถ้าเธอเข้าไป

แต่อย่างนั้น มีสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้ว่า เธอไม่สามารถหยุดคิดเรื่องเอโลอิสไปจากใจได้

ในขณะนี้เสียงหัวเราะดังออกมาจากห้อง

“เอโลอิส ดูสิว่าลูกสาวที่รักของเรารักคุณมากแค่ไหน ขอบคุณเลือดที่เธอบริจาค ทำให้คุณสามารถรอดพ้นอันตรายมาได้อย่างปลอดภัย” ฌอนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างภาคภูมิใจ

มาเดลีนตะลึงเมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูด ลูกสาว?

ขณะที่เธอกำลังสับสนอยู่ เสียงของโรสก็ดังขึ้น

“เมเรดิธเป็นคนใจดีมาตลอดตั้งแต่เด็ก โดยปกติแล้ว เธอมักจะไปที่ศูนย์บริจาคโลหิตเพื่อบริจาคเลือดเป็นประจำ มีบางอย่างเกิดขึ้นกับแม่ผู้ให้กำเนิดของเธอตอนนี้ เธอทำเช่นนั้นโดยไม่ลังเลแน่นอน!” โรสพูดขึ้นมา

มาถึงจุดนี้ มาเดลีนเข้าใจทันที

มันเป็นอย่างนั้นแน่นอน เมเรดิธได้บอกกับเอโลอิสและฌอนว่าเธอเป็นคนที่บริจาคเลือดให้เอโลอิส

“ลูกสาวที่รักของฉันเป็นผู้หญิงที่จิตใจดีมาก” เอโลอิสพูดเบาๆ