บทที่ 1139

ความจริงจังอย่างกะทันหันของเจเรมี่ทำให้เมเดลีนรู้สึกประหม่าเล็กน้อย

“อะไรเหรอคะ เจเรมี่?”

“ลินนี่ ไรอันบอกคุณเรื่องที่ผมเข้าร่วมไอบีซีไอใช่ไหม?” เขาถาม

เมเดลีนพยักหน้า ดวงตาของเธอปรากฏความเศร้าใจที่มีให้แก่เขา “เขาบอกฉันว่าคุณแฝงตัวเข้าไปเพื่อจับลาน่า”

“แล้วเขาบอกคุณไหมว่าเงื่อนไขในการเข้าร่วมไอบีซีไอของผมคืออะไร?” แววตาที่อ่อนโยนจับจ้องไปที่ใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอ

ยังมีบางสิ่งที่เมเดลีนไม่เคยรู้เลย

เธอตอบอย่างตรงไปตรงมา “เขาไม่ได้บอกฉัน”

“เขาได้ไม่บอกสินะ” รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้าราวกับแกะสลักอย่างประณีตของเขา

“เจเรมี่คะ?”

“ผมรู้สถานการณ์ของตัวเองก็ตอนที่พวกเขาเจอกับผมครั้งแรก ตอนนั้นผมกลัวว่าจะไม่สามารถปกป้องหรือดูแลคุณได้อีก และยิ่งผมรู้ว่าลาน่าจะไม่มีวันอยู่เฉย ๆ ผมเลยขอให้ไอบีซีไอช่วยปกป้องคุณและเด็ก ๆ อย่างเต็มที่

“และนั่นคือเงื่อนไขในการเข้าร่วมไอบีซีไอของผม”

ดวงตาของเมเดลีนแดงก่ำในทันทีที่ได้ยินอีกฝ่ายอธิบาย

ทั้งหมดที่เขาทำ ก็เพื่อเธอ

ในขณะที่เธอเกลียดเขา เพราะเอาแต่อยู่กับลาน่า

เธอรู้ว่าเขาคงมีเหตุผลของตัวเอง แต่นี่ไม่ใช่ความจริงที่เธอคาดหวังเอาไว้

เมื่อเห็นว่าเมเดลีนกำลังกล่าวโทษและตำหนิตัวเอง เจเรมี่จึงเอื้อมมือไปลูบแก้มนุ่มนิ่มของเธอด้วยความรัก

“ผมไม่เคยเสียใจที่ตัดสินใจไปแบบนั้น แต่ก็ไม่เคยคิดเลยว่าสิ่งที่พวกเขาทำเพื่อปกป้องคุณจะมาในรูปแบบของการแต่งงานระหว่างคุณกับไรอัน”

เขาหัวเราะเย้ยหยัน