บทที่ 1141

สีหน้าของเอวาตึงเครียด นี่เป็นครั้งแรกที่เมเดลีนเห็นท่าทีโกรธแค้น เยาะเย้ยถากถาง และอ้างว้างเช่นนี้จากเพื่อนสนิทของเธอ

เมเดลีนคิดถึงพ่อแม่ของเธอ แม้ว่าก่อนหน้านั้นพวกเขาอาจจะเคยทำร้ายเธอมามากก็ตาม

แต่เลือดย่อมข้นกว่าน้ำ

แน่นอนว่าหลังจากนั้นเอโลอิสและฌอนเองก็เสียใจกับการกระทำของพวกเขา ทว่าตอนนี้พวกเขา…

‘แม่คะ พ่อคะ’

ดวงตาของเมเดลีนร้อนผ่าว เมื่อนึกถึงผู้ให้กำเนิดที่ล่วงลับไปแล้ว

เอวาเงยหน้าขึ้นมองดวงตาแดงก่ำของเพื่อนและคิดว่าอีกฝ่ายคงคิดถึงเอโลอิสและฌอน เธอจึงรีบเปลี่ยนเรื่อง “เราเลิกคิดถึงเรื่องเศร้า ๆ กันดีกว่าเนอะ แมดดี้?

“เธอบอกว่าอยากซื้อของขวัญวันเกิดให้ไรอันไม่ใช่เหรอ? ไปเลือกของกันเถอะ ฉันเองก็อยากซื้ออะไรให้แดนด้วยเหมือนกัน”

เมเดลีนดึงสติกลับมาสู่ความเป็นจริงและจ้องมองเอวาด้วยสายตาจริงจัง “ไม่มีเหตุผลอะไรที่แม่สักคนจะไม่รักลูกหรอกนะ เอวา”

“ฉันรู้ว่าเธอพยายามจะพูดอะไรนะ แมดดี้ ฉันก็อยากจะเชื่อว่าพ่อแม่รักฉันเหมือนกัน แต่จากสิ่งที่พวกเขาทำในตอนนั้น สิ่งที่พวกเขาเรียกกันว่าการชดใช้ซึ่งกำลังทำอยู่ในตอนนี้ มันก็เป็นเพียงการพยายามทำให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้นก็แค่นั้นแหละ ฉันไม่ต้องการการชดเชยอะไรแบบนี้เลย”

เอวาเป็นคนดื้อรั้น และไม่ว่าเธอจะผ่านอะไรมา มันต้องเป็นสิ่งที่เลวร้ายน่าดู

เมื่อไม่รู้จะเกลี้ยกล่อมอีกฝ่ายอย่างไรดี เมเดลีนจึงไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้อีก เธอไม่รู้ว่าพ่อแม่ของเอวาทำอะไร ซึ่งดูแล้วการจะกลับมาคืนดีกันคงไม่ง่าย

เอวาจับมือเมเดลีนและเดินไปที่ชั้นวางของแบรนด์เนม “ว่าแต่แมดดี้ เจเรมี่ไม่หึงเหรอที่เธอซื้อของขวัญให้ไรอัน?”

เมเดลีนส่ายหัว “ไม่หรอก เพราะฉันคุยกับเขาเรื่องนี้แล้ว”