บทที่ 1164

เมื่อเห็นเมเดลีนเดินมาหา ไรอันก็ลงจากรถและเปิดประตูอีกฝั่งให้เธอ “ขึ้นรถสิ”

ตอนนี้เมเดลีนกังวลเกี่ยวกับลิเลียนมาก เธอจึงยังไม่อยากจะสะสางอะไรกับไรอัน “คิดว่าฉันจะไปกับคุณจริง ๆ เหรอ?”

“คุณอยากได้ยาถอนพิษให้เจเรมี่ไหมล่ะ?”

เมเดลีนเงยหน้าขึ้นด้วยความสงสัย แล้วมองไปที่ความสงบนิ่งของอีกฝ่าย

“ขึ้นรถสิ”

“ฉันไม่ขึ้น” เมเดลีนปฏิเสธอย่างเด็ดขาด “ถึงคุณจะมียาถอนพิษนั่นจริง ๆ คุณก็คงไม่ให้ฉันง่าย ๆ หรอก เพราะฉะนั้นฉันจะไม่ไว้ใจคุณอีก”

เธอหันหลังกลับอย่างเย็นชา

“ถ้าคุณยอมแพ้ตอนนี้ แสดงว่าคุณอยากเห็นเจเรมี่ตายด้วยตาตัวเอง คุณรู้หรือเปล่าว่าคนที่ติดเชื้อจากพิษตัวนี้จะมีสภาพก่อนตายเป็นยังไง?

“เขาจะเริ่มมีอาการชาตามเส้นประสาท ผิวหนังเน่าเปื่อย… สุดท้ายจะไม่มีใครจำพวกเขาได้อีก พวกเขาจะต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสจนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิตและคิดว่าความตายคือสิ่งที่ดีกว่า”

เมื่อได้ยินคำอธิบายเหล่านี้จากไรอัน มือของเมเดลีนก็สั่นด้วยความโกรธ

เธอกำหมัดแน่นแล้วหันกลับไปคว้าคอเสื้อของไรอันทันที

“ต่อให้ถึงวันนั้นจริง ๆ ฉันก็จะไม่ทิ้งเขา คุณก็แค่ต้องการจะทำลายความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเจเรมี่ใช่ไหม? ไรอัน ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณทำอะไรตามต้องการหรอกนะ!”

ไรอันปล่อยให้เมเดลีนจับคอเสื้อของเขาอย่างเฉยเมย พลางเอ่ยเตือน “เอวลีน ลองคิดดูว่าถ้าวันนั้นมาถึงจริง คุณจะไม่เสียใจกับการตัดสินใจของคุณในตอนนี้จริง ๆ ใช่ไหม?”

เมื่ออีกฝ่ายพูดจบฝ่ามือที่จับแน่นของเมเดลีนก็ค่อย ๆ อ่อนแรงลง

เธอไม่กล้าจินตนาการถึงวันที่เจเรมี่ต้องเจอกับความทรมานที่ทำให้การตายดีกว่าการมีชีวิตอยู่เลย

เมเดลีนมองไปที่ไรอันด้วยความเกลียดชัง สายตาของเธอค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น

“ในวันที่เราควรจะได้หย่ากัน คุณประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ หลังจากออกจากโรงพยาบาล คุณก็บอกข่าวกับสื่อ คุณจงใจใช้สื่อเป็นข้ออ้างขัดขวางว่ากลับบ้านไม่ได้และการไปที่โรงแรมเป็นทางเลือกสุดท้าย แล้วคุณก็โกหกฉัน ให้ฉันไปที่โรงแรมเพื่อเอาของใช้ไปให้ ทั้งหมดนี่เป็นส่วนหนึ่งในแผนของคุณ ใช่ไหมล่ะ?”

หลังจากฟังคำถามของเมเดลีน ไรอันก็ยิ้มอย่างใจเย็น “ใช่ ถูกต้อง รวมถึงการทำให้คุณหมดสติและมีอะไรกับคุณด้วย ทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งในแผนการของผมเอง”