บทที่ 1203

เจเรมี่ก้าวเข้าไปและหลีกเลี่ยงการเหยียบเลือดให้มากที่สุด

ทว่าการเต้นหัวใจที่สงบของเขาบอกได้ทันทีว่านี่ไม่ใช่ลินนี่ของเขา

เพราะเขาจำเมเดลีนได้เสมอแม้ในยามที่เธอหันหลังให้

เมื่อเดินเข้าไปใกล้เขาก็เห็นใบหน้าซีดจนน่าขนลุกของลาน่าในรูม่านตาของเขา

เขาไม่ได้ตื่นตระหนก แต่กลับสงสัย

ลาน่ากำลังรับโทษอยู่ในเรือนจำของเมืองเอฟแล้วทำไมเธอถึงถูกพบเป็นศพในโรงแรมที่เกลนเดลได้ล่ะ?

เขาตรวจหาชีพจรตรงหลอดเลือดที่คอของลาน่า แต่เห็นได้ชัดว่าไม่มีชีพจรมานานแล้ว

เธอตายไปแล้ว

เจเรมี่นึกถึงการโทรเข้าของไรอัน และแน่นอนว่าทุกอย่างคงจะเตรียมการมาหมดแล้ว

เขาไม่อยู่นานและเดินไปที่ประตู แต่เมื่อเดินผ่านห้องน้ำ เจเรมี่ก็ตรวจสอบดูให้แน่ใจอีกครั้ง

ความกังวลในใจของเขาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อีกครั้ง

‘ลินนี่ คุณอยู่ที่ไหน? ทำไมผมไม่สามารถติดต่อคุณได้’

เมื่อเจเรมี่ต้องการจะออกไป จู่ ๆ ประตูก็เปิดออก มีพนักงานหญิงคนหนึ่งเข้ามาพร้อมชุดอาหารกำลังยืนเผชิญหน้ากับเจเรมี่

พนักงานหญิงตกใจเมื่อเห็นเจเรมี่ ก่อนที่เธอจะสังเกตเห็นเลือดบนพื้น วินาทีต่อมาเธอก็เห็นลาน่านอนแน่นิ่งอยู่ไม่ไกลนัก ด้วยความตกใจเธอจึงทิ้งถาดอาหารลงบนพื้นอย่างไม่ได้ตั้งใจ

“ว้าย! ฆาตกร! ช่วยด้วย!”

เธอกรีดร้องขณะวิ่งออกจากห้องไป มีสามีภรรยาคู่หนึ่งเดินผ่านโถงทางเดินและได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ เมื่อพวกเขาเข้ามาดูพนักงานหญิงก็ชี้ไปยังห้องซึ่งเจเรมี่กำลังเดินออกมา

“นั่นคุณวิทแมนไม่ใช่เหรอ?”

“นี่คุณกำลังบอกว่าคุณวิทแมนฆ่าคนเหรอ?!”