บทที่ 1213

เมเดลีนใช้ดวงตาเปียกชื้นของเธอมองไปข้างหน้าตามทิศทางที่เจเรมี่กำลังมองอยู่

ภายใต้แสงอาทิตย์ เสียงคลื่นทะเลดังเข้ามากระทบในหูของเธอ ก่อนเธอจะได้กลิ่นความเค็มของมหาสมุทรซึ่งเป็นความรู้สึกของฤดูร้อน

มันคือเอพริลฮิลล์ สถานที่ที่พวกเขาพบกันครั้งแรกและกลายมาเป็นคู่รักกัน

“ลินนี่ ผมหวังว่าชาติหน้าผมจะยังสามารถจับมือคุณไว้ และวิ่งไล่ตามคุณไปจนทั่วทั้งหาดแห่งนี้ได้ ถึงตอนนั้นผมจะจดจำรูปลักษณ์ของคุณไว้ในใจเสมอ และจะไม่มีวันเข้าใจผิดว่าคุณเป็นคนอื่นอีก ผมจะไม่ปล่อยให้คุณทนกับความทุกข์และความอับอายโดยไม่จำเป็นอีกต่อไป”

เมื่อได้รู้ถึงความคาดหวังและคำขอโทษของเขา เมเดลีนก็หลั่งน้ำตาและซบหน้าลงที่ซอกคอของเขาทันที “ฉันไม่ปรารถนาชาติหน้าหรอกนะ เจเรมี่ ฉันต้องการคุณในชีวิตนี้เท่านั้น”

ขณะที่เธอกำลังพูดอยู่นั้น จู่ ๆ เธอก็แสดงสีหน้าจริงจังออกมา “เจเรมี่ ฉันจะไม่ยอมให้เกิดอะไรขึ้นกับคุณ!”

ทันทีที่เจเรมี่ได้ยินอย่างนั้นมันก็ทำให้เขานึกถึงคืนนั้นที่โรงพยาบาลที่เมเดลีนได้พูดบางอย่างคล้าย ๆ กันนี้ออกมา

ในขณะเดียวกันเขาก็ทนความเจ็บปวดไว้ไม่ได้อีกต่อไป ลมหายใจของเขาแผ่วลงทุกที และทำได้เพียงพิงเธอไว้เพื่อผ่อนคลาย

ทว่าในวินาทีต่อมา เจเรที่ก็สังเกตเห็นว่าเมเดลีนหยิบขวดยาออกมาจากกระเป๋าซึ่งเธอมักจะพกติดตัวไว้เสมอ จากนั้นเธอก็หยิบกระบอกฉีดยาและเข็มสำหรับใช้แล้วทิ้งออกมา

เมเดลีนดึงน้ำยาเข้าไปในกระบอกฉีด ก่อนจะจับแขนของเจเรมี่เพื่อคลำหาชีพจร จากนั้นเธอก็ฉีดของเหลวเข้าไปในตัวเขาโดยไม่ลังเล

เป็นอีกครั้งที่เจเรมี่รู้สึกได้ถึงของเหลวเย็น ๆ แล่นผ่านไปทั่วร่างของตัวเอง สิ่งที่ตามมาคือความรู้สึกเสียดแทงที่ทำให้เขาเจ็บปวดอย่างสุดจะพรรณนา

เขาพยายามอดทนไว้จนกระทั่งค่อย ๆ รู้สึกว่าหัวใจของเขาไม่เจ็บปวดมากอย่างก่อนหน้านี้แล้ว และการหายใจก็ราบรื่นมากขึ้นด้วยเช่นกัน

เมเดลีนเห็นสีหน้าของเจเรมี่ที่ดูเหมือนจะแสดงว่าเขารู้สึกดีขึ้นแล้ว เธอจึงวางเข็มไว้ข้าง ๆ แล้วกอดเขาเอาไว้แน่น “ไม่ต้องกังวล เจเรมี่ ฉันจะไม่มีวันปล่อยให้คุณทิ้งฉันไปแบบนั้น ฉันอยากให้คุณอยู่กับฉันและลูก ๆ ของเราไปอีกหลายปี”

“นั่นมันคืออะไรลินนี่?” เจเรมี่ค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง ในที่สุดเขาก็มีแรงพอที่จะสัมผัสใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาของเธอได้

“มันเป็นยาถอนพิษค่ะ” เมเดลีนตอบด้วยความซื่อสัตย์

เมื่อได้ยินคำตอบของเธอ มันก็ทำให้เจเรมี่รู้สึกราวกับว่าข้อสงสัยทั้งหมดของเขาได้รับการแก้ไขแล้ว