บทที่ 1227

เมเดลีนยิ้มเบา ๆ “ลืมแล้วเหรอคะ? ย้อนกลับไปตอนนั้นเจเรมี่ฆ่าพ่อกับแม่ของฉัน และเมื่อเป็นแบบนั้นฉันก็หย่ากับเขา หลังจากนั้นทุกคนในเกลนเดลก็รู้เรื่องที่ฉันแต่งงานกับไรอันหลังจากหย่ากับเขา แล้วคุณไม่รู้เรื่องนี้เลยเหรอคะ?”

“...” คาเลนผงะ และโต้กลับไปว่า “นั่นไม่ใช่ภารกิจของอินเตอร์โพลหรือไง? ไรอันกับเธอไม่ใช่สามีภรรยากันจริง ๆ สักหน่อย!”

“เมื่อก่อนไม่ใช่ แต่ตอนนี้เราเป็นสามีภรรยากันแล้ว” เมเดลีนตอบทันควัน

คาเลนตกตะลึง เธอกำลังมองไปที่เมเดลีนอย่างไม่เชื่อสายตา

“เธอเป็นอะไรไป เอวลีน? เธอรักเจเรมี่มากขนาดนั้น…”

“ค่ะ ฉันรักเขาจริง ๆ แต่หลายปีมานี้ฉันสามารถมีช่วงเวลาที่มีความสุขร่วมกันกับเขาได้กี่วันกันเชียว?”

เมเดลีนเย้ยหยันและแสดงความไม่พอใจออกมา

“พ่อแม่ของฉันถูกเขาฆ่าตาย และที่ลิลลี่ต้องเป็นใบ้ก็เพราะเขา ตอนนี้เขามีส่วนเกี่ยวข้องในการฆาตกรรมอีก ทั้งหุ้นของมอนต์โกเมอรี เอนเตอร์ไพรส์ก็ได้รับผลกะทบอย่างหนักจากเขาด้วยเหมือนกัน ฉันพอแล้วล่ะค่ะ”

“เจเรมี่ไม่ได้ฆ่าใคร! เขาถูกใส่ร้าย! เธอเองก็ไม่เชื่อในตัวเขาเหรอ?” คาเลนเริ่มกระสับกระส่ายขณะที่พยายามจับมือเมเดลีนแล้วเอ่ยว่า “เอวลีน เธอกับเจเรมี่ผ่านอะไรมาด้วยกันตั้งมากมาย เธอจะทิ้งเขาไปในตอนนี้ไม่ได้นะ!”

เมเดลีนผลักมือของคาเลนออกไปราวกับว่ารังเกียจ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเย็นชา

“ถ้าฉันเชื่อเขาแล้วมันจะมีอะไรเกิดขึ้นล่ะ? มีหลักฐานตั้งมากมายที่ปรักปรำเขา และถ้าเขาถูกจับ ชีวิตของเขาก็คงจบสิ้นลงแล้วถึงเขาจะไม่ได้รับโทษประหารชีวิตก็ตาม ทำไมฉันถึงต้องอยากอยู่กับผู้ชายแบบนั้นเหรอคะ? ฉันเสียเวลาชีวิตกับเขาไปมากกว่าสิบปี ฉันไม่อยากเสียเวลาชีวิตไปมากกว่านี้อีกแล้ว”

ใบหน้าของเธอเย็นชาขณะปฏิเสธคาเลน และน้ำเสียงของเธอก็ไร้อารมณ์อย่างเห็นได้ชัด

“จากนี้ไปนอกจากลูกสามคนที่เรามี ก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องระหว่างเราอีกแล้ว ไม่สำคัญว่าเขาจะตายหรือมีชีวิตอยู่ หรือถูกจับหรือไม่ถูกจับ มันไม่ใช่ธุระกงการอะไรของฉัน…”

เพียะ!

ก่อนที่เมเดลีนจะพูดจบประโยค คาเลนก็ตบหน้าเธออย่างแรง

เมเดลีนไม่ได้รู้สึกเจ็บบนใบหน้าที่โดนตบ ตรงกันข้ามเธอกลับเจ็บปวดที่หัวใจเป็นอย่างมาก

“เอวลีน มอนต์โกเมอรี ฉันมองเธอผิดไปจริง ๆ !”

ใบหน้าของคาเลนเต็มไปด้วยความผิดหวังขณะที่ตำหนิเมเดลีน

“ฉันคิดว่าฉันคงตาบอดไปเองที่เข้าใจและกล่าวหาเธอผิด ๆ ในสิ่งที่เธอไม่ได้ทำ แต่ตอนนี้ฉันก็ยังตาบอดอยู่เหมือนเดิม ฉันคิดไปเองจริงจังว่าเธอเป็นลูกสะใภ้ผู้แสนดี! เอวลีน ฉันขอบอกเธอไว้เลยนะว่า อย่าคิดแม้แต่จะเอาเด็ก ๆ ไปดูแลเอง เพราะหลานของฉันต้องไม่มีแม่ที่เลือดเย็นอย่างเธอ!”

เมเดลีนอดทนต่อความเจ็บปวดในหัวใจและสัมผัสใบหน้าที่โดนตบของตัวเองอย่างเฉยเมย “คิดว่าฉันต้องการแบบนั้นงั้นเหรอคะ? ถ้าไม่มีลูกก็คงดีกว่า เพราะพวกเขาจะได้ไม่ต้องมาขัดขวางระหว่างฉันกับไรอัน”