บทที่ 1268

“ฉีดไปแล้วตั้ง 2 ครั้ง แต่เหมือนผลจะไม่ได้เป็นไปอย่างที่อวดอ้างเลยนะ” ไรอันเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา ราวกับว่ากำลังไม่พอใจในผลลัพธ์ที่ได้

อดัมจึงเอ่ยอย่างเป็นมิตรกลับมา “ผลลัพธ์ของมันจะต่างออกไปตามร่างกายของแต่ละบุคคล หากว่าเมเดลีนเข้มแข็งมาก ยาก็จะออกฤทธิ์ได้ไม่เต็มประสิทธิภาพ”

เขาหยุดชั่วขณะก่อนที่จะเอ่ยต่อด้วยความมั่นใจ “แต่ไม่ว่ายังไงเราก็จะไปถึงเป้าหมายที่วางไว้แน่นอน”

ไรอันเลิกคิ้ว ดวงตาของเขาไม่ได้ให้ความรู้สึกผ่อนคลายอีกต่อไปและถูกแทนที่ด้วยประกายความชั่วร้ายแทน

“อ้อ ผมได้ข่าวว่าเจเรมี่อยู่ที่เมืองวาย” อดัมเสริม

ไรอันไม่แปลกใจ “ผมรู้ว่าเขาจะมาที่นี่ แต่เขาจะไม่มีวันหาที่นี่เจอ”

สีหน้าของเขาเย็นชามากขึ้น ก่อนจะวางขวดยาแล้วลุกขึ้น

“คุณชายหมายเลขหนึ่งของเกลนเดล... อยากเห็นเหมือนกันว่าจะเก่งสักแค่ไหน”

เขาเชิดหน้าขึ้นอย่างเย่อหยิ่งพลางหัวเราะเบา ๆ

ก๊อก ก๊อก

มีคนเคาะประตูห้องทำงานอย่างแผ่วเบา จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงของสาวใช้ที่มารายงานความคืบหน้า “นายท่านคะ เราได้ทำแผลให้คุณผู้หญิงเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้คุณผู้หญิงกำลังรับประทานอาหารอยู่ค่ะ"

ได้ยินอย่างนั้นรอยยิ้มเย็นชาของไรอันก็ดูผ่อนคลายลงมาก

เขามองไปที่อดัม “ไปเตรียมตัวฉีดยาเข็มที่ 3 ให้เธอ”

อดัมชำเลืองมองไรอันแล้วตอบอย่างรู้งาน “โอเค ผมจะไปเดี๋ยวนี้”

ไรอันพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนจะเดินไปยังห้องของเมเดลีน

ในขณะที่กำลังทานอาหารอยู่ปลายหางตาก็เห็นเงาของผู้หญิงเดินเข้ามาหา

ทว่าแทนที่จะเป็นสาวใช้อย่างที่คิด กลับกลายเป็นนาโอมิแทน

เมเดลีนค่อย ๆ วางช้อนส้อมลงด้วยสีหน้างุนงง “ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ด้วย?”

“หึ” นาโอมิเย้ยหยันและเดินไปหาด้วยท่าทางเหยียดหยาม “เธอบอกว่าผู้ชายที่รักที่สุดคือเจเรมี่ แต่ตอนนี้กลับกำลังกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อยกับไรอัน นี่มันน่ารังเกียจมากนะ ที่เธออยากจะจับปลาสองมือน่ะ เอวลีน!”

นาโอมิโกรธมากขึ้นเรื่อย ๆ