บทที่ 1308

เจเรมี่ตัดสินใจกลับไปเช็กกล้องวงจรปิดต่อ ทว่าเขากลับไม่สามารถจดจ่อกับมันได้เลย

ความคิดของเขาเอาแต่นึกถึงภาพที่เมเดลีนถูกบังคับจนมุมและสู้กับไรอันด้วยทุกอย่างที่เธอมี แล้วจบลงด้วยบาดแผลและเลือด ก่อนที่ไรอันจะปล่อยเธอไป

“ลินนี่”

เจเรมี่เดินไปที่หน้าต่างด้วยความไม่สบายใจ ขณะที่กระทืบพื้นด้วยความหงุดหงิด

ก่อนเขาจะตัดสินใจขับรถออกไปยังจุดในกล้องวงจรปิดที่แสดงตำแหน่งสุดท้ายที่รถของไรอันปรากฏ

ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะไปสำรวจพื้นที่อยู่นั้น จู่ ๆ เขาก็ได้รับข้อความที่ไม่ระบุชื่อ: [ไม่ต้องห่วง ตอนนี้เธอไม่เป็นไรแล้ว]

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ‘เธอ’ ในข้อความอ้างถึงเมเดลีนอย่างแน่นอน

หัวใจที่เต้นรัวของเจเรมี่จึงค่อย ๆ สงบลง

ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังคงสงสัยมากว่าใครเป็นคนส่งข้อความมา คนคนนั้นจะใช่คนเดียวกับที่ช่วยเหลือเขาเอาไว้ที่โกดังหรือไม่?

…

เมเดลีนที่ยังถูกขังอยู่ในห้องของไรอันตลอดทั้งคืน โดยที่ไรอันไม่ได้เข้าไปรบกวนเธอด้วยเช่นกัน

นับเป็นเรื่องที่ดีเพราะนี่เป็นที่สิ่งเมเดลีนกังวลมากที่สุด

ทว่าเมื่อท้องฟ้าสว่าง อดัมและสาวใช้ก็เข้ามาในห้อง

เหล่าสาวใช้ช่วยเมเดลีนอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้า ขณะที่อดัมเข้ามาพร้อมอุปกรณ์ทางการแพทย์เพื่อทำแผลให้กับเธอ

เมเดลีนเคยปฏิเสธการเข้าหาของอดัมมาก่อน แต่คราวนี้หญิงสาวกลับหันมาจ้องมองเขานิ่ง

อดัมรู้ว่าเมเดลีนกำลังจ้องมองตัวเองอยู่ ทว่าเขาก็ไม่สะทกสะท้าน และตั้งหน้าตั้งตาทำแผลให้เธอต่อไป

สาวใช้นำอาหารเช้าเข้ามาให้เมเดลีนแล้ว ก่อนที่อดัมจะเอ่ยอย่างมีเลศนัยโดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา “ถ้าอยากจะตอบโต้ ก็ต้องทำให้แผลตัวเองหายดีและฟื้นตัวให้ได้ก่อน”

เขาพูดอย่างเมินเฉย จากนั้นจึงหยิบอุปกรณ์ของเขาและเดินจากไป

“อดัม” เมเดลีนเรียกเอาเขาไว้และพยายามยืนขึ้นอย่างทุลักทุเล แต่ทุกอย่างก็ต้องหยุดลงเมื่อเธอเห็นไรอันค่อย ๆ เดินเข้ามาหาพวกเขาทั้งสอง

ร่างบางหยุดชะงักอยู่อย่างนั้น ไม่กล้าที่จะเอ่ยต่อไปอีก