บทที่ 1351

ในขณะนั้นเองเมเดลีนก็รู้สึกว่ามีอะไรอุ่น ๆ กระเซ็นใส่ใบหน้าของเธอ

จากนั้นของเหลวสีแดงสดก็กระฉูดออกมาจากบริเวณหัวใจของไรอัน

ภาพที่น่ากลัวของเลือดนั้นสะท้อนอยู่ในดวงตาของเมเดลีน

ดวงตากลมสวยเบิกกว้างอย่างตกตะลึง และไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เพิ่งจะเกิดขึ้น

ไรอันเองก็ไม่คิดว่าจะมีคนลอบยิงเขา กระสุนผ่านทะลุหัวใจเขาอย่างแม่นยำ และในเวลาเพียงชั่วพริบตา เขาก็ตระหนักได้ทันทีว่านี่เป็นวินาทีสุดท้ายของชีวิตเขาแล้ว

แต่ดูเหมือนยังมีบางสิ่งที่เขาไม่สามารถละทิ้งไปได้ ความหมกมุ่นยึดติดยังคงล่องลอยอยู่ในแววตา

ไรอันจับข้อมือของเมเดลีนแน่น จากนั้นสายตาของเขาก็ค่อย ๆ พร่ามัวขึ้นเรื่อย ๆ

ก่อนร่างสูงจะล้มลง ไรอันเอ่ยบางอย่างด้วยเสียงเบาหวิวจนแทบไม่ได้ยินกับเมเดลีน

ดวงตาของเมเดลีนเบิกกว้างขณะที่มองดูไรอันทรุดตัวลงไปกับพื้นอย่างช้า ๆ ต่อหน้าต่อตาเธอ สิ่งเดียวที่ยังติดอยู่ในหัวเธอตอนนี้คือภาพนองเลือดที่เธอเพิ่งเห็น และสิ่งที่ไรอันพูดก่อนที่จะล้มลงไป

“ลินนี่!”

ในขณะที่ตกอยู่ในสภาวะงุนงง เธอก็ได้ยินเสียงผู้ชายคนหนึ่งตะโกนดังลั่น

ในวินาทีต่อมาเธอก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นที่คุ้นเคย ก่อนจะตามมาด้วยอ้อมแขนแข็งแกร่งที่โอบกอดเธอเอาไว้แน่น

ทว่าเมื่อมองสีแดงสดตรงหน้าเป็นเวลานาน เธอก็เริ่มรู้สึกวิงเวียน

ก่อนที่จะได้เห็นผู้ชายตรงหน้าชัด ๆ การมองเห็นของเธอก็พร่าเลือนและสติก็ดับวูบไป

“ลินนี่ ลินนี่!” เจเรมี่อุ้มร่างบางที่หมดสติขึ้นมาด้วยความประหม่า นอกจากนี้เขายังเห็นไรอันที่ล้มลงกับพื้นและไม่สามารถต่อต้านอะไรได้อีกด้วย

เจเรมี่เองก็คิดไม่ถึงว่าตำรวจจะตัดสินใจยิงไรอัน แต่เขาก็พอจะเดาได้ว่าที่เมเดลีนหมดสติไป เป็นเพราะเธออาจจะรู้สึกช็อคกับเหตุการณ์ที่เห็นไรอันล้มลงตรงหน้า

ตำรวจรีบรุดเข้าไปในพื้นที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว ส่วนเจเรมี่ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อมองไปยังร่างของไรอันที่กำลังนอนปิดตาไม่สนิทและจมกองเลือดอยู่ใกล้ ๆ