บทที่ 1350

“ลินนี่!”

เจเรมี่แสดงท่าทางประหลาดใจ ทว่าความประหม่าในใจก็สงบลงบ้างเล็กน้อย

เขาเริ่มเดินตรงเข้าไปหาเธอ แต่ต่อมาเขาก็เห็นว่าไรอันยืนอยู่ข้าง ๆ เธอด้วย

ทันใดนั้นความโกรธก็เริ่มปะทุในแววตาของเจเรมี่ ตำรวจและเจ้าหน้าที่อินเตอร์โพลที่มากับเขาเองก็สังเกตเห็นเมเดลีนแล้วเช่นกัน

พวกเขายังจำได้ว่าชายในชุดดำและสวมหมวกคือ ไรอัน

“ใช่ นั่นไรอัน โจนส์ เขาไม่เป็นไร เราต้องส่งหน่วยปฏิบัติการไปจู่โจมทันที แต่ก่อนอื่นเราต้องมั่นใจในความปลอดภัยของตัวประกันด้วย”

เจเรมี่ขมวดคิ้วด้วยความกังวล “ที่นี่มีนักท่องเที่ยวมากเกินไป ถ้าเราจับกุมเขาเลยอาจสร้างความตื่นตระหนก และทำให้ผู้คนบาดเจ็บล้มตายได้”

เขาคำนึงถึงผลกระทบหลายอย่างที่อาจเกิดขึ้นได้หากไรอันถูกจับกุมที่นี่เวลานี้ และตลอดเวลานั้นสายตาของเขาก็จับจ้องไปที่เมเดลีนตลอดโดยไม่ละสายตา

ไม่มีใครสามารถเข้าใจความทรมานในใจของเขาในขณะนี้ได้เลย

ทั้งตำรวจและเพื่อนร่วมงานของเขาจากอินเตอร์โพลต่างก็เห็นด้วยกับเหตุผลที่เขาบอก

เจเรมี่หรี่ตามองเมเดลีนที่ถูกไรอันควบคุมอยู่ ก่อนจะคิดแผนการที่จะไม่ทำให้ฝ่ายไหนต้องเจ็บตัว

ไรอันซึ่งอยู่บนจุดที่ทำไว้สำหรับรับชมดอกไม้ไฟพร้อมกับเมเดลีนชำเลืองดูเวลาอีกครั้ง ตอนนี้ในอีกสิบวินาทีก็จะเป็นเวลาหนึ่งทุ่มตรง

ช่วงเวลาที่ดอกไม้ไฟแตกตัวออกเต็มที่บนท้องฟ้า เขาจะถือว่าเขาได้เป็นเจ้าของเมเดลีนแล้ว ในขณะเดียวกันก็ถือว่าเขาได้สูญเสียสิ่งที่รักไปอย่างน่าเศร้าที่สุดเช่นกัน

ในฐานะผู้ชายคนหนึ่งนี่เป็นสิ่งสุดท้ายที่เขาต้องการที่สุด

ทว่าท่ามกลางท้องฟ้าสีน้ำเงินเข้มและมีหมู่ดาวส่องแสงเป็นประกายในอีกสิบวินาทีต่อมา ดอกไม้ไฟที่เขาคาดว่าจะเห็น กลับไม่ปรากฏขึ้น

ชายหนุ่มจึงคิดว่าน่าจะมีอะไรบางอย่างทำให้ล่าช้า แต่ไม่กี่นาทีต่อมาฝ่ายบริการลูกค้าก็ประกาศขอโทษนักท่องเที่ยวผ่านทางลำโพง “ขออภัยในความไม่สะดวก ขณะนี้เกิดปัญหาทางเทคนิคกับอุปกรณ์ของเรา ดังนั้นการแสดงดอกไม้ไฟในค่ำคืนนี้จึงไม่สามารถจัดแสดงได้ตามกำหนดการ ขอความกรุณาทุกท่านออกจากพื้นที่แสดงอย่างเป็นระเบียบ ขอบพระคุณสำหรับความร่วมมือค่ะ”

หลังจากได้ยินเสียงประกาศ ความคาดหวังในแววตาของไรอันก็ดับวูบลงทันที

นักท่องเที่ยวที่อยู่รอบ ๆ เริ่มเดินจากตรงนั้นไปด้วยจิตใจและสีหน้าห่อเหี่ยว บางคนถึงกับถ่มน้ำลายแสดงความไม่พอใจออกมา และในขณะนี้อารมณ์ของไรอันก็กำลังโกรธจัดไม่ต่างกัน

ความปรารถนาสุดท้ายที่เขายึดมั่นได้สลายกลายเป็นผุยผงไปแล้ว