บทที่ 1356

เขารู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายเริ่มกังวล “อย่ากลัวไปเลยลินนี่ ผมจะไม่ปล่อยให้คุณคลาดสายตาอีก ไม่ต้องกลัว โอเคไหม?”

เมเดลีนตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นพบกับดวงตาของเจเรมี่ที่อ่อนโยนราวกับสายลมในฤดูใบไม้ผลิ ทันใดนั้นความกระจ่างแจ้งบางอย่างก็ปรากฎในสายตา เธอจำผู้ชายตรงหน้าได้อย่างชัดเจน

“เจเรมี่? คุณคือเจเรมี่?”

“ใช่ ผมคือเจเรมี่ ผมเป็นสามีของคุณ เอวลีน มอนต์โกเมอรี” เจเรมี่ยืนยัน

เมเดลีนขมวดคิ้วเล็กน้อยราวกับว่ากำลังเสียใจ “เจเรมี่ ดูเหมือนฉันจะจำคุณไม่ได้ แต่ฉันจำได้ว่าเจเรมี่เป็นความรักในชีวิตของฉัน”

เจเรมี่รู้สึกราวกับว่าหัวใจของเขาถูกเข็มทิ่มแทงเมื่อได้ยินเช่นนั้น “ลินนี่…”

“ทำไมฉันถึงจำคนที่ฉันรักที่สุดไม่ได้ล่ะ? เจเรมี่ คุณจะโกรธฉันไหม?”

“คนโง่ ผมจะโกรธคุณได้ยังไง?” เจเรมี่ลูบใบหน้าที่เป็นกังวลนั้นแล้วก้มจูบเธออย่างอ่อนโยน “คุณไม่ได้ตั้งใจจะลืมผมสักหน่อย คุณแค่ป่วย”

ดวงตาของเมเดลีนเต็มไปด้วยความวิตกกังวลขณะเงยหน้าขึ้นมองเขา “แล้วเมื่อไหร่ฉันจะดีขึ้น? ฉันจะไม่ดีขึ้นเลยเหรอ? ฉันจะลืมคุณอีกไหม?”

“ไม่” เจเรมี่ยืนยันอย่างแน่วแน่ เขากอดเธอไว้แล้วลูบผมนุ่มเส้นสั้นที่พันกันของเธอเบา ๆ

“ลินนี่ ถึงแม้ว่าในวันหนึ่งคุณจะลืมผมไปจริง ๆ แต่ผมก็เชื่อว่าคุณจะตกหลุมรักผมได้อีกครั้ง ความผูกพันระหว่างเรามันจะไม่สามารถลบเลือนไปได้ง่าย ๆ หรอกนะ”

เจเรมี่มองดวงตากลมที่ดูกังวลนั้นอย่างอ่อนโยน “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมจะดูแลคุณตลอดไป ผมรักคุณ”

เมเดลีนมองเจเรมี่ด้วยรอยยิ้มเล็ก ๆ ผุดขึ้นบนใบหน้า ก่อนจะแอบอิงพิงอกของเขาแล้วหลับตาลงอย่างไร้กังวล

วันรุ่งขึ้นในตอนที่ตื่นขึ้นมาเจเรมี่ก็พบว่ามีความเห็นมากมายบนอินเทอร์เน็ต ชาวเน็ตต่างก็กำลังมุ่งความสนใจไปที่การใช้อิทธิพลในทางที่ผิดของเขา บางคนถึงกับบอกว่าคนในตระกูลวิทแมนและตระกูลโจนส์เป็นศัตรูต่อกัน

พวกเขาบอกว่าคนในตระกูลวิทแมนฆ่าคนจากตระกูลโจนส์เมื่อสิบกว่าปีก่อน

ในเวลาเพียงแค่คืนเดียว ครอบครัววิทแมนได้รับข่าวเชิงลบมากมาย

เจเรมี่เดาได้ว่าพ่อและแม่ของไรอันคือคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ พวกเขาต้องการใช้ความเห็นเหล่านี้โจมตีเขา

ผู้อาวุโสวิทแมนเองก็เห็นทุกอย่างแล้ว และคิดว่าถึงเวลาที่จะต้องออกมาชี้แจงเพื่อที่เรื่องคับข้องใจจากคนรุ่นก่อนจะไม่ใช่เรื่องที่คนรุ่นหลังต้องจัดการ