บทที่ 1357

เจเรมี่สังเกตเห็นความผิดปกตินี้ เขาจึงควบคุมอารมณ์ตัวเองแล้วหันกลับไปมองเมเดลีนที่ยืนอยู่ไม่ไกลด้วยท่าทางสงสัย

เขาไม่รู้เลยว่าเธอตามเขามาอยู่ตรงนี้เมื่อไหร่ และเป็นไปได้ว่าเธอจะได้ยินคำถามทั้งหมดจากนักข่าวแล้ว ตอนนี้สีหน้าของเธอจึงแปลกไปเล็กน้อย

“ลินนี่”

เจเรมี่หันหลังเดินไปหาเธอ แต่ในตอนนี้กลุ่มนักข่าวที่อยู่ข้างหลังเจเรมี่ก็หันกล้องไปที่เมเดลีนแล้วเริ่มถาม

“คุณเอวลีน ไรอันอยู่กับคุณตอนที่เขาถูกยิงเมื่อคืนนี้หรือเปล่าครับ?”

“ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับไรอันเป็นยังไงคะ?”

“เหตุผลที่คุณวิทแมนยิงไรอันเป็นเพราะเขาหึงหวงคุณใช่ไหมคะ?”

เจเรมี่โกรธมากเมื่อนักข่าวถามคำถามโง่ ๆ เหล่านั้นกับเมเดลีน

ชายหนุ่มหันกลับมาอย่างรวดเร็วแล้วจ้องมองพวกเขาอย่างเฉียบคม “พวกคุณจงใจคาดเดาและใส่ร้ายโดยใช้หน้ากากหลอกลวงว่าต้องการค้นหาความจริง รอรับจดหมายจากทนายฉันได้เลย”

ทันทีที่เขาพูดเช่นนี้บวกกับออร่าที่ดุร้ายอันไร้ที่ติ กลุ่มคนที่อยู่ข้างหน้าเขาต่างก็ต้องตกใจ

“งานของนักข่าวคือค้นหาความจริง ไม่ใช่สร้างข้อเท็จจริง!”

“...”

ดวงตาของเจเรมี่เต็มไปด้วยความเย็นชา และไม่มีนักข่าวคนไหนกล้าพูดอีกเพราะกลัวว่าจะทำให้เจเรมี่ขุ่นเคืองอีก

“ออกไปเดี๋ยวนี้ อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก”

เขาทิ้งคำพูดสุดท้ายแล้วหันหลังเดินไปพาเมเดลีนกลับเข้าไปในบ้าน แต่เมื่อหันกลับมาเมเดลีนก็เดินมายืนข้าง ๆ เขาก่อนแล้ว

ใบหน้าที่สง่างามของเธอเปื้อนไปด้วยความสับสนและความไม่เข้าใจ “เมื่อกี้พวกเขาพูดว่าอะไรนะ?”

เมเดลีนถามอย่างไม่เข้าใจ คิ้วสวยของเธอขมวดเล็กน้อย “รักสามเศร้าที่ว่าหมายถึงอะไรกัน? ทำไมพวกเขาถึงบอกว่าฉันมีความสัมพันธ์กับไรอัน?”

เจเรมี่รีบอธิบายและปลอบโยน “อย่าไปฟังเรื่องไร้สาระของพวกเขา คุณไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น และไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างคุณกับไรอัน”