บทที่ 1358

“ลินนี่”

“โอ๊ย!” ทันใดนั้นเมเดลีนก็กุมศีรษะตัวเองด้วยความเจ็บปวด “ทำไมมันเป็นแบบนี้? ทำไม?”

“ลินนี่!” เจเรมี่จับไหล่ของเธออย่างประหม่า และมองดูความเจ็บปวดนั้นของเธอด้วยความเจ็บปวดในหัวใจ “ลินนี่ อย่ากดดันตัวเองมากเกินไป อย่าคิดเกี่ยวกับมันอีก กลับเข้าบ้านกันเถอะ”

เจเรมี่จับมือเมเดลีน ก่อนจะหันมาเตือนคาเลน “โทรหาตำรวจ บอกว่ามีคนมาสร้างความวุ่นวายที่หน้าบ้านของเรา”

คาเลนพยักหน้าและจ้องมองนักข่าวที่ตื่นตระหนกด้วยความโกรธ “แม่จะจัดการเดี๋ยวนี้!”

หลังจากที่เธอพูดแบบนั้น นักข่าวเหล่าก็รีบแยกย้ายจากไป

หากเป็นที่อื่นพวกเขาคงไม่ออกไป แม้ว่าตำรวจจะเข้ามาเกี่ยวข้องก็ตาม

แต่ที่นี่คือคฤหาสน์วิทแมน พวกเขาไม่ควรยั่วยุเจเรมี่ต่อ

ทว่าเมื่อพิจารณาจากปฏิกิริยาของเมเดลีนเมื่อกี้นี้ พวกเขาส่วนใหญ่ก็คิดได้แล้วว่าควรจะทำอะไรต่อไป

นายหญิงของตระกูลโจนส์ที่ร่ำรวยและสง่างามเป็นบ้าจริงหรือ?

นี่นับว่าเป็นข่าวใหญ่มากเลยทีเดียว

แน่นอนว่าสิ่งที่ควรค่าแก่การใส่ใจไม่ใช่การที่เมเดลีนกลายเป็นคนเสียสติ แต่จากสิ่งที่เธอพูดทำให้พวกเขามีงานอีกมากที่ต้องทำ

หลังจากที่เจเรมี่พาเมเดลีนกลับไปที่บ้าน อารมณ์ของเธอก็เริ่มควบคุมไม่ได้อีกครั้ง

เอโลอิสเพิ่งตื่นแล้งลงมาชั้นล่าง เมื่อเห็นเมเดลีนเธอก็รีบเดินเข้าไปหาอย่างมีความสุข “คุณดีขึ้นจริง ๆ หลังจากที่ได้นอนหลับสบายทั้งคืน พวกเขาไม่ได้โกหกฉัน ฌอนบอกว่าเขาจะไปซื้อเสื้อผ้ากับฉัน ไปด้วยกันนะ”

แต่ว่าหลังจากเอโลอิสชวน เมเดลีนกลับเดินขึ้นไปชั้นบนโดยไม่ใส่ใจอีกฝ่าย

ความเฉยเมยของเมเดลีนทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเอโลอิสหายไปทันที

เธอยืนอยู่ที่เดิมขณะที่รู้สึกไม่ค่อยดีนัก ความอ้างว้างปกคลุมทั่วใบหน้า “เอวลีนลูกฉันไม่ต้องการแม่อย่างฉันอีกต่อไป ส่วนเอวลีนคนนี้ก็ไม่ต้องการความห่วงใยจากฉันเหมือนกัน ทำไมเอวลีนถึงเกลียดฉันมากขนาดนี้? ทำไม...”

เจเรมี่เดินเข้าไปปลอบหลังจากที่ได้ยินเอโลอิสกล่าวโทษตัวเองอย่างนั้น