บทที่ 1378

เมื่อคุณนายโจนส์เห็นอย่างนั้นก็ยิ่งไม่พอใจ “ทำไมเขาเข้าไปได้ แต่ฉันเข้าไปหาลูกไม่ได้ล่ะ?”

“คุณวิทแมนมาจากหน่วยสืบสวนภายในของอินเตอร์โพล เขาเป็นสายลับอาวุโสที่สอบสวนคดีของลูกชายคุณ ดังนั้นบอกผมทีว่าเขาควรจะเข้าไปได้ไหม?”

“...” แม่ของไรอันเงียบ แล้วถอยห่างออกมา

แต่ยิ่งรอนานเธอก็ยิ่งหงุดหงิด หลังจากคิดแบบนี้เธอก็ออกไปโทรศัพท์

ภายในห้อง

ไรอันเป็นเหมือนรูปปั้นที่ไร้ชีวิตในขณะที่จ้องมองคนที่กำลังเดินมาหาเขาอย่างไร้ความรู้สึก

“ฉันต้องการเจอเอวลีน ไม่ใช่แก” ไรอันเอ่ย ราวกับว่าเขาต้องใช้แรงในการพูดเป็นอย่างมาก

สายตาของเจเรมี่สังเกตอาการของไรอันอย่างเย็นชา “แกคิดว่า แกคู่ควรที่จะได้เจอภรรยาของฉันตอนนี้เหรอ?”

ไรอันเงยหน้าขึ้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ยังคงเต็มไปด้วยความเกลียดชังที่มีต่อเจเรมี่ “เธอเป็นคนปลุกฉัน ดังนั้นเธอมีหน้าที่พูดในสิ่งที่เธอต้องการจะพูดกับฉันให้เสร็จ”

“ไรอัน แกคิดว่าเธอมีเรื่องอยากจะบอกจริง ๆ งั้นเหรอ?” เจเรมี่หัวเราะอย่างเย็นชา “ฟางเส้นสุดท้ายสำหรับฉันคือการปล่อยให้คนที่ฉันรักมอบความตั้งใจที่จะช่วยให้แกได้มีชีวิตรอดต่อไป เธอจะไม่มาเจอแกอีก เลิกหวังได้แล้ว”

ความผิดหวังปรากฏบนใบหน้าของไรอันอย่างชัดเจน แววตาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ “เจเรมี่ ฉันจะไม่แพ้แกหรอก! ฉันแค่ไม่อยากทำร้ายคนบริสุทธิ์”

หลังจากที่เจเรมี่ได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าหล่อเหลาของเขาก็เต็มไปด้วยความมืดหม่น

“แกทำร้ายภรรยาฉันอย่างรุนแรง แล้วเพิ่งจะรู้เหรอว่าเธอบริสุทธิ์?” ใบหน้าของเจเรมี่เต็มไปด้วยความโกรธในขณะที่ดวงตากำลังทิ่มแทงไปที่ไรอันราวกับมีมีดนับพันอยู่ในนั้น “ไรอัน แกบอกว่าจะหาทางแก้แค้นปู่ของฉัน แต่แกเคยสืบหาสาเหตุที่แท้จริงหรือเปล่าว่าการตายของปู่แกคืออะไรกันแน่?”

หลังจากที่ได้ยินอย่างนั้น รอยยิ้มเหยียดหยามก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า