บทที่ 1400

“ฉันอยู่ตรงนี้ แกต้องการอะไรอีก ถ้ามันคือเงินก็เอาไปซะ”

เขาตะลึงและไม่เคยคาดคิดว่าเมเดลีนจะไม่กลัวเขาเลย

เขาชื่นชมความกล้าหาญของเธอ แต่พฤติกรรมของเมเดลีนต่างหากที่กำลังบั่นทอนความรู้สึกและทำให้เขาโกรธ “เธอคงคิดว่าฉันเป็นคนขี้ขลาดจริง ๆ ใช่ไหม? ฉันจะทำให้เธอเสียใจเอง!”

เขาจับใบมีดแน่น และขยับเพื่อจะแทงเอโลอิส

ด้วยการตอบสนองที่รวดเร็วของเมเดลีน เธอจึงเข้าไปคว้าข้อมือของชายคนนั้นไว้

“อย่าทำร้ายแม่ฉัน!” ความโกรธพลุ่งพล่านในตัวเธอ

ชายคนนั้นตกตะลึงก่อนที่จะดึงตัวเองออกจากการเกาะกุมของเมเดลีนแล้วยกเท้าขึ้นเตะเอโลอิส

ขณะที่ยังไม่ได้สติ เอโลอิสก็ล้มลงหัวกระแทกกับพื้นอย่างแรง

“แม่!”

เมเดลีนวิ่งไปหาเธออย่างกระวนกระวาย ก่อนจะเห็นเอโลอิสหน้านิ่วคิ้วขมวดราวกับว่าเจ็บปวดมาก

เธอเพิ่งจะได้แตะตัวแม่ของเธอ ทันใดนั้นเมเดลีนก็รู้สึกเจ็บแปลบที่หลังคอก่อนจะหมดสติไปในวินาทีต่อมา ร่างบางล้มลงข้าง ๆ เอโลอิส

ชายคนนั้นโยนไม้เบสบอลทิ้งเมื่อเห็นว่าเมเดลีนหมดสติไปแล้ว เขานั่งยอง ๆ ลงตรงหน้าเธอด้วยท่าทางหื่นกระหาย มือสากดึงร่างของเธอเข้าหาตัวเองอย่างรวดเร็ว

“มาดูกันว่าจะดื้อไปได้อีกสักแค่ไหน!” ชายคนนั้นหัวเราะอย่างชั่วร้ายในขณะที่ใช้มือจับปกเสื้อของเมเดลีนอย่างใจร้อน เขาต้องการที่จะสัมผัสเธออย่างรวดเร็ว

แต่ไม่นานจากนั้นเขาจะรู้สึกว่าตัวเองถูกตีที่ด้านหลังของศีรษะ

“โอ๊ย!” เขากุมศีรษะด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะหันไปหาเอโลอิสที่ดูเหมือนจะตื่นขึ้นระหว่างการต่อสู้ของเขาและเมเดลีน เอโลอิสถือไม้เบสบอลในขณะที่จ้องมองชายคนนั้นอย่างเอาเรื่อง

“คุณโกหก! ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณรังแกเอวลีนคนนี้หรอกนะ!”

“นังบ้า! ฉิบหายเอ้ย! ฟื้นตั้งแต่เมื่อไหร่วะ? กล้าดียังไงมาขวางฉัน?! ฉันจะฆ่าแก!”

ชายคนนั้นจับมีดขึ้นมาอีกครั้งด้วยท่าทางเดือดดาลและพยายามเข้ามาหาเธอ