บทที่ 196

เจเรมี่รู้สึกอึดอัดใจเมื่อเขารับรู้ถึงการถากถางและดูถูกในสายตาของมาเดลีน

เขาเม้มริมฝีปาก ขณะจ้องมองเข้าไปในดวงตาของมาเดลีน

“เพราะงั้น มันจะดีมากถ้าคุณจะหยุดตามราวีฉัน คุณวิทแมน ฉันไม่อยากถูกปฏิบัติเหมือนคนที่ตายไปแล้วอีก” มาเดลีนปฏิเสธเขาอย่างไม่แยแส

“มันจะไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว”

เจเรมี่ขยับริมฝีปากเพื่อพูดหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง

เขาจ้องมองไปที่เธอ ก่อนที่เขาจะก้มศีรษะเพื่อโน้มตัวเข้าใกล้เธอ

“ผมสัญญากับคุณ มันจะไม่เกิดขึ้นอีก”

มาเดลีนหัวเราะเบา ๆ “วันก่อนคุณยอมรับไหมว่าคุณทำการทดสอบฉัน คุณวิทแมน?”

เจเรมี่ยังคงเงียบภายใต้น้ำเสียงที่อยากรู้อยากเห็นของเธอ

บางทีอาจจะเป็นเช่นนั้น ในขณะที่คนทั้งโลกรู้สึกถึงความรักที่มาเดลีนมีต่อเจเรมี่ แต่เจเรมี่เป็นคนเดียวที่รู้ว่าตัวเขาเองได้ตอบแทนความรักให้เธอกลับเช่นกัน

ความจริงก็คือเจเรมี่เสียสติไปแล้วเมื่อวันก่อน เขาไม่ได้ทดสอบเธออะไรทั้งนั้น ไม่เลย เขาเพ้อฝันไปว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ ...

แต่นั่น คือทั้งหมดที่เป็นอยู่ คือเรื่องเหลือเชื่อ

ตอนนี้ เขาตื่นมีสติแล้ว

เขาจะไม่เพ้อฝันให้ผู้หญิงตรงหน้าเป็นคนที่อยู่ในใจของเขาอีกเเล้ว

มาเดลีนใช้ความเงียบของเจเรมี่ถือว่าเป็นการยอมรับอย่างเงียบ ๆ

เธอเย้ยหยันอย่างนุ่มนวล “เมื่อพูดอย่างนั้น ฉันจะตอบรับคำเชิญของคุณล่ะกัน คุณวิทแมน เพราะสุดท้ายแล้ว การทำให้คุณขุ่นเคืองจะไม่เป็นประโยชน์ต่อธุรกิจของฉันในเกลนเดล”

มาเดลีนดูไม่เต็มใจตอบรับงานวันครบรอบของบริษัทวิทแมน แต่นั้นเป็นงานเลี้ยงที่เธอต้องเข้าร่วม!

จากนั้น เธอจะเปิดเผยอีกตัวตนหนึ่งของเมเรดิธต่อหน้าคนดังที่มารวมตัวกันในท้ายที่สุด

หลังจากตอบรับคำเชิญของเจเรมี่ มาเดลีนรีบส่งอีเมลไปหาคนอื่นโดยไม่ระบุชื่ออย่างรวดเร็ว

จากนั้น เธอไปที่เคาน์เตอร์ของร้านค้าแห่งหนึ่งเพื่อรับชุดที่เธอสั่งซื้อจากอินเทอร์เน็ต

โลกช่างกลมยิ่งนัก หลังจากเข้ามาในร้าน สายตาของมาเดลีนปะทะเข้ากับร่างของเมเรดิธที่กำลังได้รับบริการอย่างกระตือรือร้นจากผู้ช่วยหลายคน เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีการปรากฏตัวของมาเดลีนอยู่ตรงหน้า

“นี่คือแบบล่าสุดทั้งหมดจากสัปดาห์ที่แล้วค่ะ คุณหนูมอนต์โกเมอรี โดยเฉพาะสองสามอย่างนี้ ฉันจะบอกว่ามันช่างเข้ากับออร่าของคุณได้เป็นอย่างดี” ผู้ช่วยของร้านกล่าวชื่นชมด้วยรอยยิ้ม

เมเรดิธนำชุดไปตรวจสอบป้ายราคา “ไม่ล่ะ ราคาของพวกนี้ถูกเกินไปสำหรับคนที่มีฐานะเช่นฉัน คุณไม่มีของที่แพงกว่านี้หรือ?”

“มี มีค่ะ มีแน่นอน! ทางนี้ ได้โปรด!” ด้วยความปรารถนาของเมเรดิธที่อยากได้ชุดที่มีราคาแพงขึ้น ผู้ช่วยของร้านจึงพาเธอไปหาตัวเลือกเพิ่มเติมทันที

“แล้วสไตล์นี้เป็นไงบ้างค่ะ คุณหนูมอนต์โกเมอรี”

“นี่คือชุดราตรีที่มีจำนวนจำกัดในฤดูกาลนี้ค่ะ คุณหนูมอนต์โกเมอรี ส่วนราคาก็พอเหมาะพอเจาะกับสถานะของคุณมากเช่นกัน! ฉันมั่นใจว่าคุณจะเป็นศูนย์กลางของความสนใจของทุกคนหากคุณสวมชุดนี้ในวันครบรอบ 50 ปีของบริษัทวิทแมน!”