บทที่ 206

แทนเนอร์รู้สึกหวาดกลัวอย่างแท้จริง สีหน้าความกลัวแสดงออกมาจากใบหน้าของเขาขณะที่รูม่านตาขยายออกจากความตกตะลึง

“ไปให้พ้น มาเดลีน! หยุดรบกวนผม! ผม…ผมแค่ทำในสิ่งที่ผมได้รับค่าจ้าง!”

“แทนเนอร์ ลองค์!” เมเรดิธขัดจังหวะเขาทันทีและเรียกหาบอดี้การ์ดอย่างรีบร้อน “เร็ว ๆ รีบพาชายคนนี้ออกไป!”

แทนเนอร์ชี้นิ้วสั่นไปที่เมเรดิธ โดยไม่สนใจคำพูดของเธอ

“มาเดลีน ครอว์ฟอร์ด! ถ้า…หากเธอต้องการหลอกหลอนใครสักคนเพื่อแก้แค้น ให้ตามหลอกหลอนหล่อน! มันเป็นคำสั่งของเมเรดิธทั้งหมด!”

จากคำพูดของแทนเนอร์ เมเรดิธรู้สึกว่าร่างกายของเธอเย็นขึ้นเรื่อย ๆ เธอรู้สึกถึงพายุน้ำแข็งที่กดขี่ข่มเหงหมุนรอบตัวเธอ และเธอไม่สามารถจินตนาการถึงสีหน้าที่เจเรมี่ที่มีอยู่บนใบหน้าของเขา

“เกิดอะไรขึ้น? ผู้ชายคนนี้เป็นใคร? เขาหมายถึงอะไร?” คุณนายวิทแมนรีบเข้าไปถาม

เมเรดิธพยายามเปลี่ยนเรื่องอย่างกุทันที “คุณนายวิทแมน! คนนั้นคือ แทนเนอร์ ลองค์ เขาและ มาเดลีนเคยมีส่วนเกี่ยวข้องกันแบบต้องห้าม พวกเขายังเคยวางแผนลักพาตัวแจ็คด้วยกัน!”

“แกนั่นเอง!” เอโลอิสจ้องแทนเนอร์อย่างโกรธเกรี้ยว “แกเป็นคนที่ช่วยมาเดลีนลักพาตัวหลานของฉัน! ไอ้เลว! มาเดลีน ครอว์ฟอร์ดได้ตายเพราะบาปของเธอแล้ว แต่แกยังมีชีวิตอยู่? แกต้องตาย!”

“แน่นอน”

น้ำเสียงที่เยือกเย็นของเจเรมี่ทำให้ลมหายใจของเมเรดิธที่อยู่ในปอดของเธอเย็นขึ้น

ตอนนี้เขาเริ่มมีสติแล้ว แทนเนอร์รู้สึกว่าเขาจำเป็นต้องหนี แต่ว่า เขารู้สึกถึงบางอย่างกำลังรัดรอบคอของเขา

“พูดอีกครั้งเรื่องที่พูดเมื่อกี้”

ดวงตาที่กระหายเลือดของเจเรมี่ทำให้เขานึกถึงดาบอันคมกริบที่ยังอยู่ในฝักและกำลังจะลงทัณคอเขา