บทที่ 219

ภายในฝูงชนมากมายทันใดนั้นมีเสียงที่คุ้นเคยมาจากทางไหนไม่รู้ดังขึ้น

ในจังหวะนั้นเองหัวใจของมาเดลีนได้กระจุกอยู่ในปากและการเต้นของหัวใจเธอระส่ำขึ้นเช่นกัน กระนั้น ใบหน้าของเธอไม่แม้แสดงปฏิกิริยาใด ๆ เธอเดินไปหาเจเรมี่นิ่ง ๆ โดยไม่มีแรงสั่นคลอนของอามรมณ์ออกมาแม้แต่นิดเดียว

“คุณวิทแมน นี่คุณจงใจพาฉันมาที่นี่เพื่อทานอาหารเช้าแค่นั้นจริงเหรอ?” เธอยิ้มออกมา แสงแดดยามเช้าหลังจากฝนตกได้ส่องกระทบลงมาบนใบหน้าที่บริสุทธิ์และบอบบาง เธอกำลังส่องแสงอย่างงดงามในเช้าของวันนี้

เจเรมี่ประหนึ่งว่าชำเลืองตาไปในทิศทางที่แน่นอนแล้วพยักหน้า “นี่คุณป้าสะใภ้ในอนาคตของผมจะไม่ยินยอมนั่งในที่สาธารณะหรือไงกัน? หรือคุณกังวลว่าลุงเฟลิเป้จะหึง?”

“ทำไมเฟลิเป้จะต้องมาหึงเพราะเรื่องแบบนี้?” มาเดลีนยิ้มอย่างใจเย็น แต่การเต้นของหัวใจของเธอเป็นไปอย่างไม่คงที่

เธอยังได้ยินเสียงที่คุ้นเคยเรียก ‘แมดดี้’ ซ้ำ ๆ หลายครั้ง

เสียงนั้น มาพร้อมด้วยฝีเท้าที่รวดเร็ว ดูเหมือนจะใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ

แต่สิ่งที่ทำ มีเพียงแค่เดินตามรอยเท้าของเจเรมี่ไปที่ร้านอาหารเช้าอย่างใจเย็น

“แมดดี้!”

ในที่สุด เมื่อมาเดลีนกำลังจะก้าวเข้าไปในร้านอาหาร คนตรงหน้าได้คว้ามือเธอมาจับไว้แน่น

“แมดดี้! แมดดี้! เป็นเธอจริง ๆ ด้วย!”

เอวาจับมือมาเดลีนไว้แน่นด้วยความตื่นเต้นและตื้นตัน น้ำตาของเธอไหลออกมา เหมือนเขื่อนแตกรินไหลลงมาจากดวงตาของเธอโดยไม่มีการยับยั้งในขณะที่ไหลเปื้อนเครื่องสำอางที่บางเบาของเธอในเวลาต่อไปไม่นาน

“แมดดี้?” มาเดลีนเลิกคิ้วด้วยความสับสน “เป็นไปได้ไหมว่าคุณป็นเพื่อนเก่าของมาเดลีน ครอว์ฟอร์ด และคุณคงคิดว่าฉันเป็นเธอใช่ไหม?”

คำตอบของมาเดลีน ทำให้เอวาที่ดวงตาเต็มไปด้วยน้ำตาสั่นไหวจากความตกใจเมื่อได้ยิน

“เธอพูดอะไร ‘คิดว่า’ เธอเป็นมาเดลีน? แมดดี้ เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น? ทำไมเธอถึงมายืนอยู่ตรงนี้ได้?”

เอวามีคำถามมากมาย แต่ที่สุดแล้ว มันก็ไม่มีอะไรเทียบได้กับความประหลาดใจที่ได้เห็นมาเดลีนในขณะนี้

เธอเอามีไปจับแขนจับรอบ ๆ ตัวของมาเดลีนอย่างตื่นเต้น เธอรู้สึกได้ถึงเลือดเนื้อและเลือดจริง ๆ ของเพื่อนสาว เสียงของเอวาสั่น “แมดดี้ นี่เธอจริง ๆ ด้วย! ดีเหลือเกิน! ที่เธอยังมีชีวิตอยู่!”

เธอจับมือของมาเดลีนด้วยความตื่นเต้นและจ้องมองเจเรมี่อย่างดุดัน “แมดดี้ ทำไมเธอถึงยังอยู่กับคนแบบนี้? เขาและเมเรดิธเกือบจะฆ่าเธอในตอนนั้นนะ! นี่เธอจะยังให้อภัยเขาอีกเหรอ? มากับฉัน! อย่าอยู่ร่วมกับคนแบบนั้นอีกต่อไปเลย!”