บทที่ 246

หลังจากที่เธอได้ยิน ใบหน้าของเมเรดิธแข็งทื่อทันที กระนั้น เธอก็ยังไม่ลืมที่จะรักษาการแสดงท่าทีที่ดูที่อ่อนแอและน่าสงสารของเธอไว้ เสียงของเธอดูเจ็บปวดรวดร้าวคล้ายกับว่าเธอกำลังจะร้องไห้ในทุกวินาที “คุณควินน์ เธอกำลังจะบอกว่าเธอจะตามวอแวคู่หมั้นของฉันและเป็นมือที่สามแบบนี้ต่อไปงั้นเหรอ?”

มาเดลีนแยกริมฝีปากสีชมพูของเธอออกจากกันและพูดช้า ๆ ว่า “เธอรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงให้กระจกบานนั้นในวันเกิดของคุณ?”

“...” เมเรดิธไม่สบอารมณ์

“ฉันขอเดานะว่าเธอยังคงสับสนเกี่ยวจุดที่เธอยืน ไม่น่าแปลกใจเลยที่เจเรมี่ปฏิเสธที่จะแต่งงานกับเธอหลังจากผ่านไปแล้วหลายปี” มาเดลีนเผยรอยยิ้มยั่วประสาทออกมาก่อนที่จะลุกขึ้นเดินจากไป

เมเรดิธลุกขึ้นทันทีเมื่อหน้ากากเจ้าเล่ห์ที่สวมไว้แตก “วีล่า ควินน์! ฉันกำลังแสดงความกรุณาที่มีให้และเธอยังเลือกที่จะปฏิเสธที่จะรับมันไป! ได้เลย! ถ้างั้น รอก่อนเถอะ เธอจะรู้ผลของการมาล้ำเส้นฉันในไม่ช้า!”

มาเดลีนหันหน้ากลับไปอย่างเมินเฉย เมื่อเธอเห็นใบหน้าที่เกรี้ยวกราดของเมเรดิธ เธอยิ้มออกมากว้างขึ้น

“ขอให้วันนั้นมาถึงเร็ว ๆ ฉันรอแทบไม่ไหวแล้วล่ะนะ” เธอพูด พร้อมกับจับโทรศัพท์ให้แน่นขึ้น

ใช่

เธอไม่สามารถรอได้อีกแล้ว

‘มาสิ เมเรดิธ

‘ฉันพร้อมจะกำจัดทุกอย่างที่เธอขวางทาง’

เมเรดิธวิ่งไปที่ห้องถัดจากที่เธออยู่อย่างเดือดดาล หลังจากมาเดลีนออกจากร้านกาแฟไป

“สรุปว่า? ได้ไหม?” เธอถามออมาอย่างโมโห

คนนั้นเขย่าโทรศัพท์ “ฉันถ่ายมันไว้หมดแล้ว”

เมเรดิธโล่งใจเล็กน้อย เธอหรี่ตาที่น่ากลัวของเธอ

“อืมม วีล่า ควินน์ เนื่องจากเธอปฏิเสธที่จะยอมรับเงื่อนไขของฉัน ฉันจะทำลายชื่อเสียงของเธอให้พังพินาศ! ฉันจะให้เธอได้สัมผัสกับประสบการณ์เดียวกับมาเดลีนในตอนนั้น!”

มาเดลีนไปที่โรงแรมหลังจากที่เธอออกจากร้านกาแฟไปได้สักพัก

เธอไม่คิดว่าเจเรมี่จะเป็นคนมาต้อนรับเธอในการเซ็นสัญญาครั้งนี้