บทที่ 251

หลังจากผู้จัดการและหัวหน้าฝ่ายออกแบบเอ่ยขึ้นมาอย่างนั้น บรรยากาศในห้องโถงกลับคึกคักขึ้นกว่าเดิม

คุณนายลองฟอร์ดที่เป็นคนกล่าวหามาเดลีน ตกตะลึงอย่างสุดขีด ในทางกลับกัน เมเรดิธกำลัง จ้องมองมาเดลีนด้วยความไม่เชื่อกับหูตัวเอง พวกเขาทุกคนมีอาการตกใจอ้าปากค้าง

“อะ - อะไรนะ” เมเรดิธขมวดคิ้วขณะชี้ไปที่มาเดลีน “นี่คุณจะบอกว่าเธอคือ วีล่า ควินน์ เป็นหัวหน้านักออกแบบของมิสเลดี้งั้นหรอ?”

เมเรดิธรู้สึกไม่เต็มใจที่จะถามคำถามนี้ออกไป

เธอได้รับคำตอบยืนยันทันทีในวินาทีต่อมา

“ใช่แล้ว ผู้หญิงคนนี้คือผู้ก่อตั้งมิสเลดี้และเป็นหัวหน้านักออกแบบของแบรนด์คือ วีล่า ควินน์”

“... ”

“... ”

เมเรดิธตกใจสุดขีดทันที ปากของเธออ้าค้างออกขณะมองมาเดลีนที่ยืนเงียบและสงบนิ่งอยู่อย่างนั้น เธอรู้สึกโง่เขลาเป็นที่สุด

เอโออิสและแม่ของเจเรมี่มองหน้ากันแบบกระอักกระอวน พวกเขาไม่สามารถเชื่อในหูที่ได้ยินและตาที่ได้เห็นตอนนี้

ผู้หญิงคนนี้อยู่เหนือความคาดหมายมาก!

ยิ่งกว่านั้น เครื่องประดับที่กำลังป็นที่นิยมมากที่สุดในแวดวงของพวกเขาในช่วงสองปีที่ผ่านมาได้รับการออกแบบโดยผู้หญิงคนนี้ทั้งหมด

พวกเขาไม่อยากจะเชื่อมันเลย

มันเป็นไปได้ไง?

“เอาล่ะ คุณนาย ทำไมคุณวีล่าถึงอยากขโมยสร้อยข้อมือของคุณไป? อีกทั้งเรายังเชื่อว่าคุณอาจถูกหลอกให้ซื้อสินค้าลอกเลียนแบบไปแน่ ๆ” หัวหน้าฝ่ายออกแบบถามออกไปอย่างมั่นใจ

“นี่จะเป็นของปลอมได้ไง? ฉันใช้เงินมากกว่า 100,000 ดอลลาร์ไปกับสร้อยข้อมือนี้!” ผู้หญิงคนนั้นกรีดร้องเสียงหลงก่อนจะเบนสายตาไปที่มาเดลีนในขณะเริ่มรู้สึกถึงความไม่มั่นใจ “มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าผู้หญิงคนนี้ขโมยสร้อยข้อมือของฉันไป! พวกคุณมีความสัมพันธ์ที่ร่วมมือกัน!”

“ฉันเดาว่าคุณยังคงยืนยันว่าฉันขโมยสร้อยข้อมือของคุณใช่ไหม หื้อ?” มาเดลีนเลิกคิ้วเอ่ยถามเธออย่างเรียบเฉย

ผู้หญิงคนนั้นชี้ไปที่มาเดลีนด้วยความโกรธ “มันเป็นเธอที่เอาไป!”