บทที่ 283

แดเนียลเสาะหาที่อยู่ของมาเดลีนจนพบว่าเธออยู่ที่ไหน เมื่อเขาไปถึงที่นั่นเพื่อดูว่าเธอเป็นไงบ้าง เขาไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นฉากอุกอาจเช่นนี้ต่อหน้าเขา

“แมดดี้!”

หัวใจของเขาเริ่มเต้นแรง เขาไม่สนใจอะไรทั้งสิ้นก่อนจะเหยียบคันเร่งเพื่อตามรถข้างหน้าที่พา มาเดลีนไป

กระนั้น รถคันดังกล่าวขับเร็วเกินกว่าปกติมากและยังวิ่งผ่าไฟแดงโดยไม่คำนึงถึงอะไร แดเนียลไม่อยากให้รถคันนั้นคลาดสายตา เขาจึงไม่สนใจไฟแดงเช่นกัน ทว่า ในขณะนี้ มีนักเรียนสองคนในเครื่องแบบกำลังข้ามถนน แดเนียลรีบเหยียบเบรกทันที

เขาพยายามป้องกันไม่ให้มีอุบัติเหตุเกิดขึ้น แต่นั่นทำให้เขาคลาดกับรถที่ตามอยู่เช่นกัน

เขานึกถึงสิ่งที่มาเดลีนจะต้องเผชิญหลังจากนี้และรีบโทรแจ้งตำรวจทันที จากนั้น เขาบอกทุกอย่างกับตำรวจและภาพจากกล้องวงจร

เขาเคยสูญเสียเธอไปเมื่อสามปีก่อน คราวนี้ เขาจะไม่ยอมให้เกิดอะไรขึ้นกับเธออีก

‘เเมดดี้ คุณจะไม่เป็นไร’

‘คราวนี้ผมจะพาคุณกลับมาอย่างปลอดภัยแน่นอน’

…

ณ โรงพยาบาล

มีแผ่นเหล็กดามขาเมเรดิธและพันด้วยผ้าก๊อซที่มีน้ำหนักมาก ถึงอย่างนั้น เธอสามารถเดินเหินออกจากห้องน้ำได้ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอทั้งนั้น

โรสมองดูพื้นที่รอบ ๆ ห้องพักฟื้นก่อนจะค่อย ๆ ปิดประตู “เมอร์ คนพวกนั้นโทรหาฉันเมื่อกี้ พวกมันแจ้งว่าได้ทำทุกอย่าที่แกสั่ง” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่กดต่ำลง รอยยิ้มชั่วร้ายประทับอย่างชัดเจนบนใบหน้านั้น

เมเรดิธเย้ยหยันอย่างหยิ่งผยองก่อนจะเอนกายพิงเตียงอย่างขี้เกียจ “หนูกะคิดว่าเธอจะเเน่สักแค่ไหน แต่ดูสิ เธอยังคงตกอยู่ในกำมือของหนู คราวนี้หนูก็จะสามารถทำทุกอย่างที่ต้องการกับเธอได้แล้ว”