บทที่ 365

“ฮะ เรื่องบ้าอะไรกัน…” เอโลอิสไม่มีทางยอมรับด้วยท่าทางทั้งเสียงและคลิปที่เธอได้ยินและได้เห็นทางโทรศัพท์นั่น

คำพูดที่รุนแรงด้านร้ายกาจของเมเรดิธ... เธอเรียกแจ็คสันว่า 'เด็กเหลือขอ' ได้อย่างไร...

“ไม่! มันเป็นไปไม่ได้! นั่นไม่ใช่เสียงของเมอร์!” เอโลอิสปฏิเสธอย่างมั่นใจ “วีล่า ควินน์ กล้าดียังไงถึงสร้างหลักฐานปลอมแบบนั้นขึ้นมา?! เธอจ้างคนปลอมเป็นเมเรดิธด้วยการจ่ายราคาที่สูงขนาดนั้นถึงได้หลักฐานพวกนี้มาสินะ เธอมันเจ้าเล่ห์!”

เมเรดิธกดึงสติของตัวเองกลับมาอีกครั้ง เธอคิดไม่ถึงว่าในขณะที่วีล่าเดินเข้ามาใกล้เธอในตอนนั้น เธอได้เริ่มกดบันทึกวีดีโอเอาไว้แล้ว

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เธอไม่มีทางยอมรับการกระทำที่สกปรกของตัวเองเพียงแค่วีดีโอนั้นแน่นอน

“คุณแม่คะ คุณแม่ต้องเชื่อหนู ผู้หญิงที่อยู่ในวีดีโอนั่นไม่ใช่หนูอย่างแน่นอน!” เมเรดิธปฏิเสธ “เจเรมี่ มันต้องมีใครบางคนพยายามที่จะใส่ร้ายฉัน วีดีโอหน้านั้นเป็นของปลอม! ทำไมฉันถึงต้องการทำร้ายแจ็คด้วย? เขาเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเรา!”

เมเรดิธหันกลับมามองมาเดลีนทั้งน้ำตา

“วีล่า ควินน์ นี่เธอลงทุนทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เจเรมี่ไปสินะ คนร้ายคนนั้นที่ร่วมมือกับเธอก็ได้ชี้มาที่เธอแล้วว่าเธอคือคนบงการเรื่องทุกอย่างแต่ทำไมเธอถึงยังสร้างเรื่องขึ้นมาบิดเบือนความจริงและใส่ร้ายฉัน ผู้หญิงที่อยู่ในวีดีโอนั่นไม่ใช่ฉัน!”

“ฉันรู้อยู่แล้วว่าคนอย่างเธอจะต้องพูดแบบนั้น” มาเดลีนพูดขึ้นมาอย่างใจเย็น “ถ้างั้นเธออาจไม่รู้เกี่ยวกับเรื่องความลับของมันระหว่างการทำสอบด้วยเสียงและลายนิ้วมือที่เกี่ยวข้องกัน เธอควรรู้เอาไว้นะว่าเสียงของทุกคนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวทุกอย่างจะกระจ่างขึ้นหลังจากที่เราทำการทดสอบวิดีโอ”

หลังจากที่มาเดลีนพูดอย่างนั้น น้ำตาของเมเรดิธหยุดไหล เธออ้าปากกว้าง ปากของเธออ้าค้างด้วยความตกใจ

การทดสอบแบบพิมพ์เสียง

มีการพิสูจน์หลักฐานในทางนั้นด้วยเหรอ?

“งั้นก็ทำการทดสอบซะ! ไม่มีทางที่ฉันจะเชื่อว่าเมอร์จะทำเรื่องแบบนั้น!” เอโลอิสยังคงเข้าข้างเมเรดิธจนถึงที่สุด “เมอร์ไม่ต้องห่วงนะลูกรัก แม่เชื่อลูก!”

“...” เมเรดิธตกอยู่ในห้วงของความตะลึงอย่างสมบูรณ์ ก่อนหน้านี้เธอมีอาการมั่นใจและหยิ่งผยอง แต่ตอนนี้ สิ่งพวกนั้นได้หายวับไปกับตาทันทีที่มาเดลีนพูดแบบนั้น

มาเดลีนหัวเราะเบา ๆ “ไม่เห็นหรือไง คุณนายมอนต์โกเมอรี? ลูกสาวที่มีค่าของคุณผู้มีจิตใจบริสุทธิ์ผุดผ่องทำไมถึงพูดไม่ออกตอนนี้”

“...” เอโลอิสหันหลังไปมองลูกสาวตัวเองเมื่อได้ยินเช่นนั้น ในขณะที่เธอเห็นใบหน้าซีดของเมเรดิธ ความรู้สึกไม่ดีและไม่มั่นใจเกิดขึ้นในใจเธอ “เมอร์…”