บทที่ 413

เมื่อเอโลอิสพูดแบบนั้น เจเรมี่และฌอนหันไปมองที่เธอพร้อมกัน

ถึงแม้ว่ามาเดลีนจะบอกกับทุกคนว่า เลน ซามูเอล เป็นปู่ของเธอ แต่มันก็ชัดเจนที่ว่าเขาไม่ใช่ปู่ที่แท้จริงของมาเดลีน

ทำไมเอโลอิสรู้จัก เลน ซามูเอล ได้ล่ะ?

“คุณเคยเห็นชื่อของบุคคลนี้ที่บ้านงั้นเหรอ?” ฌอนเองก็อดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้

ไม่ว่าจะเป็นญาติหรือคนรับใช้แม้กระทั่งเพื่อนเขาเองก็ตาม เขามั่นใจว่าไม่มีคนที่ชื่อ เลน ซามูเอล อย่างแน่นอน

เอโลอิสพยักหน้ายืนยันอย่างมั่นใจ “เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับไดอาน่า!”

“ไดอาน่า?” เจเรมี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย

“เธอเป็นแม่บ้านของเรา เธอทำงานให้เราตั้งแต่ตอนที่เธออายุ 20 กว่า ๆ รวมมาถึงตอนนี้ก็ 32 ปีแล้ว” เอโลอิสอธิบาย

“เพราะชื่อเต็มของไดอาน่าคือ ไดอาน่า ซามูเอล นามสกุลของเธอคือ ซามูเอล...” เมื่อมาถึงการคาดเดาในตอนนี้แล้ว ภาวะจิตใจของเอโลอิสก็ค่อย ๆ กระวนกระวายมากขึ้นเป็นเพราะเรื่องบางอย่างที่กำลังคาดเดาได้ปรากฏขึ้นในใจของเธอค่อนข้างจะชัดขึ้น

“ฌอน เป็นไปได้ไหม… เราต้องกลับไปถามให้ชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องนี้!”

เอโลอิสรีบดึงฌอนขึ้นแล้วหันหลังเตรียมตัวออกจากสุสาน

เจเรมี่เหลือบมองที่ป้ายหลุมศพ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคู่สามีภรรยาที่รีบเดินตามไป ปมมากมายที่เขาสงสัยที่เคยมีในหัวใจของเขาถูกสรุปเอาไว้แล้ว

เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่มืดมนและเห็นเพียงแสงที่ส่องผ่านเมฆสีดำ

พระเจ้าไม่เคยเพิกเฉยต่อเขาอย่างแท้จริง

......

ทั้งเอโลอิสและฌอนมีอารมณ์โกรธในระหว่างทางที่เดินทาง

ทันทีที่เอโลอิสเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นเมื่อมาถึงบ้าน ไดอาน่าได้ถือชามซุปออกมา

“คุณผู้หญิง กลับมาทันเวลาพอดีฉันพึ่งทำซุปเสร็จ ฉันต้องขออภัยเป็นอย่างมากที่ทำร้ายคุณครั้งล่าสุดเพราะผู้หญิงเลวร้ายคนนั้น” ไดอาน่าเอ่ยขอโทษอย่างจริงใจ แต่เธอก็ไม่ลืมที่จะโยนความผิดพวกนั้นไปให้มาเดลีน

เอโลอิสอยากจะเอ่ยถามเธอออกไปตรง ๆ แต่เมื่อเห็นไดอาน่าขอโทษอย่างจริงใจพร้อมกับหน้าสำนึกผิดทำให้เธอสงบลง แล้วยิ้มออกมา

“ฉันรู้ดีว่าเธอไม่ได้ตั้งใจ เธอเองอยู่กับฉันมานานฉันรู้ดีว่าเธอเป็นไง แต่ไม่ว่าจะเป็นมาเดลีน หรือวีล่า พวกเธอไม่ใช่ผู้หญิงเลวร้ายอย่างที่เธอคิด”