บทที่ 428

“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมคุณดูกังวลจัง?” เสียงทุ้มต่ำของชายผู้นั้นเล็ดลอดเข้ามาในหูของเธอราวกับไวน์แดงเข้มข้น

มาเดลีนหยุดความคิดของเธอไว้ ในความมืดมิด กลับมีความเยาะเย้ยปรากฏขึ้นที่มุมริมฝีปากของเธอ

“ไม่มีอะไร ฉันแค่นึกถึงเรื่องตลกอยู่น่ะ” เธอกล่าวออกมาอย่างเฉยเมย แต่ดวงตาของเธอกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกเหมือนไฟ

‘ใช่ มันเป็นเรื่องตลก เรื่องตลกมาก ๆ’

‘เขาอาจจะรักผู้หญิงคนไหนในโลกนี้ก็ได้ แต่เขาจะไม่มีวันรักฉัน’

ในวันรุ่งขึ้น มาเดลีนตื่นขึ้นมาแต่เช้าเพื่อเตรียมอาหารเช้าแสนอร่อยให้แจ็คสัน จากนั้นเธอกับเจเรมี่ก็ส่งเขาไปโรงเรียนอนุบาล

เห็นได้ชัดว่าอาการปัจจุบันของแจ็คสันดีกว่าเมื่อก่อนมาก

มาเดลีนไม่เคยเห็นเด็กคนนี้มีความสุขและสบายใจมาก่อนเลยหลังจากที่เขาไม่มีแม่ผู้ให้กำเนิดอยู่ข้าง ๆ เขาก็แสดงความรู้สึกนี้ออกมา

เมเรดิธเป็นปีศาจประเภทไหนกันที่สามารถทำลายเลือดเนื้อเชื้อไขของเธอได้จนถึงขั้นทำร้ายจิตใจและทำให้เขาเป็นซึมเศร้าได้ขนาดนี้?

ณ บริษัทวิทแมน

หลังจากการประชุมในช่วงเช้าสิ้นสุดลง เจเรมี่ก็พามาเดลีนไปที่แผนกที่เชี่ยวชาญด้านเครื่องประดับภายใต้บริษัทวิทแมน

“เนื่องจากผู้จัดการแผนกนี้ไปศึกษาต่อที่ต่างประเทศ ดังนั้นผมจะให้คุณช่วยดูแผนกนี้” เจเรมี่ประกาศก้องต่อหน้าพนักงานทั้งหมดในแผนก

พนักงานเหล่านี้ที่ทำเครื่องประดับต่างคุ้นเคยกับแบรนด์มิสเลย์ดี้ และคุ้นเคยกับชื่อของ วีล่า ควินน์ ด้วย ที่สำคัญที่สุดวีล่าเป็นภรรยาของท่านประธาน

มาเดลีนยอมรับบทบาทใหม่นี้อย่างง่ายดาย ตอนนี้เธอกำลังจะแทรกซึมเข้ามาในบริษัทวิทแมน

หลังจากทำความคุ้นเคยกับแผนกนี้ตลอดช่วงเช้า มาเดลีนก็ไปตามหาเจเรมี่ ขณะที่เธอออกจากลิฟท์ เธอเห็นอีวอนถือกล่องอาหารกลางวันแสนสวยวิ่งตรงเข้าไปยังห้องทำงานของเจเรมี่ด้วยรอยยิ้มที่สดใสบนใบหน้าของเธอ

หลังจากมาเดลีนใช้เวลาไม่นาน เธอก็ได้ยินเสียงที่ไพเราะของอีวอน กล่าวว่า “เจซ ฉันใช้เวลาตลอดทั้งเช้านี้ทำมันเลยนะ ลองชิมสิ เร็วเข้า”

“เจซ พี่ไม่รู้หรอกว่าฉันคิดถึงพี่มากแค่ไหนตั้งแต่ตอนไปเรียนที่เมืองเอฟแล้ว…”

เธอระบายความในใจออกมา แต่ดูเหมือนว่าเจเรมี่จะไม่ตอบรับอะไรเธอ ไม่นานหลังจากนั้น อีวอนก็ออกมาพร้อมกล่องอาหารกลางวัน

มาเดลีนเดินไปด้วยท่าทีนิ่งเฉย ใบหน้าของอีวอนเปลี่ยนเป็นอึมครึ้มทันทีที่เธอเห็นมาเดลีน