บทที่ 437

มาเดลีนจ้องมองเจเรมี่อย่างเฉยเมยเมื่อได้ยินแบบนั้น ชายคนนั้นพลิกดูเอกสารในมือช้า ๆ โดยไม่เงยหน้าขึ้น “เกิดอะไรขึ้น?”

เคนมองมาที่มาเดลีนอย่างลังเล

มาเดลีนเข้าใจสิ่งที่เขาหมายถึงและยิ้มก่อนจะลุกขึ้น “เชิญพวกคุณคุยกันตามสบายเลยค่ะ ฉันจะกลับไปที่แผนกเครื่องประดับอยู่พอดี”

“วีล่าเป็นภรรยาของผม ไม่มีอะไรที่เธอไม่ได้รับอนุญาตให้รู้” เจเรมี่หยุดมาเดลีนไว้เพื่อไม่ให้เธอออกไป

เคนพยักหน้าและกล่าวว่า “คุณวิทแมนครับ โครงการในเซียโล่ควอเบย์กับ ZF มีปัญหาติดขัดเล็กน้อย”

เจเรมี่ดูรายงานตรงหน้าเขาและถามอย่างเชื่องช้า “โครงการยังไม่เริ่ม แล้วจะเกิดอะไรขึ้นได้?”

“เรายังไม่ทันเริ่มสร้าง ก็มีคนแย่งงานไปก่อนแล้ว”

หลังจากที่เคนกล่าวแบบนั้น เจเรมี่ก็หยุดพลิกดูเอกสารของเขา

เขาเงยหน้าขึ้นพร้อมกับดวงที่แสนลึกลับราวกับมหาสมุทร “ใครแย่งมันไปจากเรา?”

เคนพยักหน้า “บริษัทที่ชื่อ ซีมิส พวกเขาเซ็นสัญญากับแผนกที่เกี่ยวข้องของ ZF เมื่อวานนี้”

“ซีมิส?” เจเรมี่พึมพำกับตัวเองเบา ๆ

“คุณวิทแมน บริษัทของเราจะต้องสูญเสียครั้งใหญ่ ถ้าไม่ได้ทำงานร่วมกัน การเตรียมการที่เราทำในตอนนั้นจะต้องสูญเปล่า”

หลังจากที่เคนกล่าวแบบนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น มันมาจากประตูกระจกของห้องทำงาน

หัวหน้าแผนกสองสามคนยืนอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ดวงตาของเจเรมี่มืดมิดลง ดวงตาที่ลึกล้ำของพวกเขาตรวจพบเบาะแสอะไรบางอย่างแล้ว

หัวหน้าแผนกเดินเข้ามา หลังจากนั้นลูกทีมทั้งหมดได้เข้ามารวมตัวกันในห้อง พวกเขาก็รีบมารายงานผลกันทันที