บทที่ 471

บางทีมันอาจจะดูไม่น่าแปลกใจกับภาพที่เห็นอยู่เบื้องหน้า แต่ทว่าหัวใจของเธอกลับเต้นผิดจังหวะเกินกว่าที่เธอคิดเอาไว้มาก

ในทีแรกเธอตั้งใจเอาไว้ว่า จะไม่สนใจใยดีผู้ชายที่นอนไม่ได้สติอยู่บนพื้น แต่เมื่อเธอสังเกตเห็นคิ้วของเจเรมี่ที่ขมวดเข้าหากันดูคล้ายกับว่าเขากำลังเจ็บปวด เธอก็พาตัวเองให้มานั่งยองลงข้างเขาโดยที่ไม่รู้ตัว ก่อนจะเอามือไปแตะหน้าผากของเขาเพื่อวัดอุณหภูมิ

แก้มทั้งสองข้างของเขาเย็นเฉียบ แต่ตรงหน้าผากของเขาร้อนราวกับกำลังเผาไหม้

แล้วเมื่อเธอเข้าใกล้เขามากขึ้น นอกจากกลิ่นตัวอันเป็นเอกลักษณ์ของเขาแล้ว ก็ยังมีกลิ่นแอลกอฮอล์ที่แรงเพิ่มขึ้นมาอีกด้วย

เขาเมามาก และยังนอนอยู่ท่ามกลางลมหนาวตลอดทั้งคืน อาจเป็นไปได้ที่ตอนนี้เขาจะไข้ขึ้น

เธอไม่ต้องการที่จะมีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเขาอีกต่อไป ดังนั้นเธอจึงเลือกที่จะโทรหา 911 เพื่อให้รถพยาบาลมารับเขาออกไปแทน และเมื่อเธอกดโทรศัพท์เพื่อติดต่อรถพยาบาลจู่ ๆ เจเรมี่ก็จับมือของเธอไว้

มือของเขาเย็นเฉียบ มันให้ความรู้สึกเย็นจัดจนเกือบจะกลายเป็นน้ำแข็ง ความเย็นจากมือของเขาทะลุผ่านเข้าไปจนถึงกระดูกของเธอ

“อย่าไป…” เขาขยับปากเล็กน้อยและพึมพำราวกับว่ากำลังอยู่ในฝัน ขนตาสวยที่เรียงติดกันขยับเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ เปิดเปลือกตา

“ขอร้อง อย่าไปได้ไหม?”

ดวงตาทั้งสองข้างของเขาหลับลงอีกครั้ง หลังจากที่เขาพูดจบประโยค

เมเดลีนขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ และพยายามทำให้เขาปล่อยมือออกจากเธอ แต่ยิ่งเธอดิ้นมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งจับเธอไว้แน่นขึ้นเท่านั้น

“เจเรมี่ ปล่อยฉันนะ”

“ไม่ ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอไปไหนอีกแล้ว…”

เขายังคงไม่มีสติ แต่ปฏิกิริยาตอบสนองของเขาราวกับว่าเขากำลังโต้ตอบกับเธอ

เมเดลีนไม่เหลือทางเลือกใดในตอนนี้ ดังนั้นเธอจึงเลือกที่จะใช้ความอดทนกับเขามากขึ้นแทน “โอเค ฉันไม่ไป แต่นายช่วยไม่จับฉันเอาไว้แน่นแบบนี้ได้ไหม?”

เจเรมี่ลืมตาอันหนักอึ้งของตัวเองอีกครั้งด้วยความงัวเงีย เมื่อได้ยินเสียงเมเดลีน ใบหน้างดงามของเธอกำลังสะท้อนอยู่ในดวงตาที่พร่ามัวของเขา

ถึงแม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจที่จะทำแบบนี้ แต่เธอก็ทำได้เพียงพาเขากลับไปยังบ้านของเธอในขณะที่กึ่งหลับกึ่งตื่น

เธอมีส่วนสูง 165 เซนติเมตร และกำลังลากผู้ชายสูง 180 เซนติเมตร จากนั้นเธอก็โยนเขาลงบนเตียงของห้องพักแขก

เธอคิดว่าจะเอายาลดไข้ให้เขากิน แต่เมื่อเธอหันหลังเดินจากไป ชายคนนั้นได้คว้าตัวเธอเอาไว้อีกครั้ง

“ไหนบอกว่าเธอจะไม่ไป” ดวงตาของเขากำลังกึ่งเปิดกึ่งปิด คำพูดและน้ำเสียงของเขาฟังดูเหมือนเด็กเล็กน้อย เมื่อพูดแบบนั้น