บทที่ 493

เมเดลีนรู้สึกประหลาดใจ เมื่อเธอพบว่าตัวเองถูกโอบไว้อย่างแน่นหนาในอ้อมแขนของเจเรมี่ เธอไม่มีโอกาสที่จะหลีกเลี่ยงเขา

ความโกรธเคืองปรากฏบนใบหน้าที่อ่อนโยนของเฟลิเป้ “ปล่อยเธอนะ เจเรมี่ หยุดก่อกวนเธอได้แล้ว วีล่าคือคู่หมั้นของฉัน”

“คุณคงรู้ดีว่า ใครคือคนที่อยู่ในอ้อมกอดของผมนะเฟลิเป้ และผมสามารถบอกคุณได้อย่างมั่นใจว่า เมเดลีนกับผมแต่งงานกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย คุณอย่าเป็นคนที่ทำลายครอบครัวคนอื่นเลย”

สีหน้าของเฟลิเป้ดูมืดมน

เจเรมี่กอดเอวของเมเดลีนเบา ๆ พร้อมด้วยรอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้าและบอกกับเธอ “ไปกันเถอะที่รัก”

“...”

เมเดลีนมีความลังเลที่จะดิ้นรนออกจากอ้อมแขนของเขา และตระหนักว่ามีหลายครอบครัวกำลังจับตาดูเธอและเจเรมี่อยู่

เมเดลีนจำได้ว่าแจ็คสันมีความสุขและภาคภูมิใจมากแค่ไหน ก่อนหน้านี้ตอนที่เขาให้คำแนะนำเธอและเจเรมี่ ดังนั้นเมเดลีนเลยยอมโอนอ่อนตามเจเรมี่

เฟลิเป้จ้องมองด้วยดวงตาที่เย็นชา และเห็นเมเดลีนเดินตามเจเรมี่เข้าไปในรถ

หลังจากที่พวกเขาออกพ้นจากบริเวณโรงเรียนอนุบาลแล้ว เมเดลีนก็บอกให้เจเรมี่หยุดรถ

เขาเชื่อฟังเธอ และจอดรถริมถนน

เมเดลีนมองเขาอย่างเย็นชา “ฉันจะไม่ขึ้นรถของนายถ้าไม่ใช่เพราะแจ็ค เจเรมี่หยุดก่อกวนฉันได้แล้ว ขอร้องล่ะ ฉันไม่ใช่ภรรยาของนายอีกต่อไปแล้ว"

เจเรมี่กำพวงมาลัยรถแน่น

เขาหันไปเมื่อได้ยินเสียงเมเดลีนเปิดประตูรถ “เธอเป็น เธอยังคงเป็นภรรยาของเจเรมี่ วิทแมน"

เมเดลีนหันหลังกลับพร้อมเยาะเย้ย “นายลืมไปหรือไงว่านายบังคับฉันให้เซ็นชื่อลงในใบหย่าเมื่อสามปีที่แล้ว? ฉันเคยบอกว่าไม่ แต่นายก็ยังจับมือฉันและบังคับให้ฉันเซ็น เพื่อที่นายจะสามารถแต่งงานกับเมเรดิธ ครอว์ฟอร์ด หญิงชั่วร้ายคนนั้นได้ แล้วนายยังเรียกฉันว่าภรรยาอีกเหรอ?”

เจเรมี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย เมื่อนึกถึงเรื่องราวใจร้ายที่เขาเคยได้ทำลงไป

เขามองไปที่เมเดลีนด้วยสายตาที่รู้สึกสำนึกผิด

แต่เมเดลีนก็ยังคงเห็นรอยแต้มของความโล่งใจในแววตาของเจเรมี่

เขาเปิดปากบอกเธอ “จริงสิ เธอเซ็นเอกสารแล้ว แต่ฉันไม่เคยผ่านขั้นตอนการหย่าอย่างเป็นทางการ”

“...” เมเดลีนตกตะลึง “นายพูดว่าอะไรนะ?”

“ฉันบอกเธอแล้วใช่ไหม!? ฉันไม่มีอดีตภรรยา เธอคือภรรยาคนเดียวของฉันตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้"

“...”