บทที่ 509

เจเรมี่สังเกตว่ามีบางอย่างผิดปกติ เมื่อสังเกตดูจากใบหน้าของเมเดลีน “เกิดอะไรขึ้น?”

เมเดลีนมองเขาอย่างไม่พอใจ “นายรู้อยู่แก่ใจว่านายทำอะไรลงไป”

เจเรมี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาไม่เข้าใจว่าเมเดลีนกำลังหมายถึงอะไร

“นายพาแจ็คไปไว้ที่ไหน?”

คำถามต่อมาของเมเดลีนทำให้เจเรมี่สับสนมากขึ้นไปอีก “ลินนี่ เธอกำลังพูดถึงเรื่องอะไร ฉันไปเอาแจ็คมาตอนไหน?”

“เจเรมี่ นายแค่ต้องการให้ฉันทุกข์ใจ ใช่ไหม? นายมีความสุขมากใช่ไหมที่เห็นฉันกังวล หรือเศร้า?”

“ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น” เจเรมี่มองเมเดลีนด้วยความสับสน “ลินนี่ บอกฉันก่อนว่าเกิดอะไรขึ้น?”

“เจเรมี่ นายอยู่กับเมเรดิธมานานแล้ว และทักษะการแสดงของนายก็ดีมากด้วย” เมเดลีนพูดอย่างประชดประชัน จากนั้นเธอก็เหยียบคันเร่งก่อนจะขับรถไปที่ประตูโรงเรียนอนุบาลที่แจ็คสันกำลังเรียนอยู่

ในระหว่างทาง เจเรมี่อยากจะเข้าใจเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังของความโกรธของเมเดลีน แต่เมเดลีนก็เพิกเฉยต่อเขา

เมื่อรถหยุด เขาเห็นเอวาที่ดูกังวลยืนอยู่ที่ทางเข้าโรงเรียนอนุบาล เขาคาดเดาบางอย่างได้ไม่ชัดเจนนัก

ทันทีที่เอวาเห็นเจเรมี่ เธอก็พุ่งเข้าใส่เขาด้วยความโกรธพร้อมกับประณามอย่างไม่สนใจอะไรทั้งนั้น “เจเรมี่ ไอ้เลว! หากนายยังพอมีความเป็นคนอยู่บ้าง นายควรคืนลูกของแมดดี้ให้เธอซะ!”

ใบหน้าที่หล่อเหลาของเจเรมี่เย็นชาขึ้นมาทันที แต่เขาก็ไม่ได้โกรธมากนัก แค่รู้สึกสับสนมากขึ้น “แม้ว่าฉันจะถูกตัดสินประหารชีวิต แต่อย่างน้อยที่สุดเธอควรบอกฉันหน่อยว่า อาชญากรรมอะไรที่ฉันก่อขึ้น”

“เจเรมี่ ทำไมนายถึงยังแกล้งทำเป็นไม่รู้อยู่อีก?” เอวาหัวเราะอย่างเย็นชา “ฉันเพิ่งมารับลูกของแมดดี้จากโรงเรียน แต่ครูบอกว่าคุณวิทแมนขอให้ใครสักคนมารับลูกกลับไปแล้ว!”

สีหน้าของเจเรมี่เปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินเรื่องนี้ และจังหวะการเต้นของหัวใจถี่ขึ้น ความรู้สึกเหล่านั้นถูกรบกวนในทันใด

“เจเรมี่ นายซ่อนแจ็คไว้เพียงเพราะฉันบอกว่าต้องการพาเขาออกไปจากเกลนเดล ใช่ไหม?” เมเดลีนถามเขา “เร็วเข้า บอกมาสิ แจ็คอยู่ที่ไหน?”