บทที่ 508

ทันใดนั้น ข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นบนโทรศัพท์ของเธอ

เมื่อเธอแตะเข้าไปอ่าน เมเดลีนก็รู้ได้เลยว่าเฟลิเป้ได้ทำการยึดคฤหาสน์วิทแมนสำเร็จในที่สุด

เธอรีบไปยังคฤหาสน์วิทแมน แต่มันก็สายไปแล้วเธอพบเพียงประตูที่ปิดสนิท เธอรู้สึกว่าร่างกายของเธอเริ่มเย็นลง

ทั้ง ๆ ที่เธอกำลังยืนอยู่ข้างประตู ทั้งหมดที่มีในใจของเมเดลีนก็คือท่านอาวุโสแห่งวิทแมนที่สนับสนุนและปกป้องเธออย่างเงียบ ๆ มาโดยตลอด

“คุณปู่…”

เธอคิดกับตัวเองอยู่สักพัก หลังจากถามหาถึงที่อยู่ปัจจุบันของท่านปู่วิทแมนแล้ว เมเดลีนก็ขับรถไปทันที

เธอมาถึงย่านไฮเอนด์แถวชานเมือง

การสูญเสียบริษัทวิทแมนไปไม่ได้ทำให้เจเรมี่ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง เพราะดูเหมือนว่าเขายังมีเงินเก็บอยู่พอสมควร

เมเดลีนจอดรถของเธอและเตรียมพร้อมที่จะเข้าไปข้างใน แต่เมื่อได้ยินว่ามีคนตะโกนชื่อเธอจากด้านหลัง “เมเดลีน ครอว์ฟอร์ด!”

เป็นเสียงที่เมเดลีนฟังดูคุ้นเคย

เมื่อหันหลังกลับไปมอง เธอได้พบกับคาเลนวิ่งเข้ามาหาเธอด้วยความโกรธ โดยที่มีอีวอนเดินตามมาด้วย

“แกกล้ามาที่นี่ได้ยังไง นังเมเดลีน? นี่แกคิดว่ายังทำร้ายเราไม่พออีกเหรอ? เมื่อไหร่แกถึงจะพอใจ หรือจนกว่าแกกับเฟลิเป้จะบังคับให้เราจนตรอก? ทำไมแกถึงโหดร้ายได้ขนาดนี้?!”

คาเลนชี้นิ้วไปที่เมเดลีนด้วยความโกรธ เมื่อรู้ว่าตอนนี้พวกเขากำลังดึงดูดความสนใจจากผู้คนที่เดินสัญจรไปมา อีวอนน์จึงเริ่มมีส่วนร่วมในการพูดกล่าวหาเธอครั้งนี้ด้วย

“ที่เธอทำมันไม่มากเกินไปหน่อยเหรอ วีล่า? ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่า เธอร่วมมือกับชายคนอื่นเพื่อขโมยทรัพย์สินทั้งหมดของเจเรมี่! เธอช่างไร้มนุษยธรรมจริง ๆ!”

คนเดินถนนและชาวบ้านบริเวณนั้นที่เดินผ่านไปมาเริ่มรวมตัวกัน และกระซิบกันเองขณะเข้าไปในที่เกิดเหตุ

ขณะที่เมเดลีนเริ่มหันไปหาคาเลนและอีวอนน์ด้วยท่าทางที่ไม่ประทับใจมากนัก “ฉัน ทำร้ายคุณเนี่ยนะ? ฉันโหดร้าย เหรอ?”

เธอยิ้ม

“แม่สามีที่รักของฉัน บางทีฉันควรเตือนคุณนะว่า คุณเคยรวมพลังกับผู้หญิงคนอื่นเพื่อให้หล่อนมาแทนที่ฉันในฐานะภรรยาของสามีฉัน หืม? คุณเคยทำร้ายและดุด่าฉันด้วยความตั้งใจ ในขณะที่สร้างโอกาสให้ผู้หญิงคนนั้นใช้เวลากับสามีของฉัน นี่คุณลืมตอนที่คุณฟังคำโกหกของผู้หญิงคนนั้น แล้วผลักฉันลงไปที่พื้นไปด้วยหรือเปล่า? หน้าผากของฉันเคยมีเลือดออกเพราะคุณ คุณจำไม่ได้เหรอ?”