บทที่ 53

เสียงต่ำและทุ้มของเขาดังก้องอยู่ในหูของเธอและหัวใจเธอตอนนี้กำลังเต้นเร็วขึ้น ถึงอย่างไร เธอจะไม่มีคาดหวังอะไรที่ไร้สาระอย่างที่เคยมีอีกต่อไป ตอนนี้ ความรักที่มีต่อเจเรมี่ถูกครอบงำโดยความเกลียดชังที่เธอมีต่อเขา

มาเดลีนไม่คาดคิดว่าท่านปู่วิทแมนจะไม่รังเกียจที่เธอต้องเข้าคุกเป็นเวลาสามปี แต่เขา บอกให้ มาเดลีนเริ่มต้นชีวิตใหม่และใช้ชีวิตที่ดีที่เหลือกับเจเรมี่

เห็นได้ชัดว่าผู้อาวุโสท่านนี้มีความคิดดั้งเดิม นั่นจึงเป็นเหตุผลว่า เขาควรโกรธและรังเกียจหลานสะใภ้ของเขาที่ได้ทำอาชญากรรมเช่นนี้ แต่ในขณะนี้ มาเดลีนยังคงตกตะลึงเธอรู้สึกซาบซึ้งและอบอุ่นอย่างไร้คำพูด

การกระทำของคุณปู่ท่านนี้ทำให้เธอนึกถึงปู่ของเธอที่ล่วงลับไปแล้ว พวกเขาทั้งสองเป็นชายชราที่ใจดีและอบอุ่น

มาเดลีนร่วมรับประทานอาหารเย็นที่คฤหาสน์ของวิทแมน เธอรับรู้ได้อย่างแจ่มแจ้งว่าทุกคนที่นี่กำลังเยาะเย้ยเธอโดยเฉพาะแม่ของเจเรมี่

หลังจากที่ท่านขอตัวกลับไปก่อน แม่ของเจเรมี่เริ่มแสดงกริยาท่าทางดูถูกเธอทันที "ถ้าเธอฉลาดมากพอ เธอควรเป็นคนเสนอเรื่องการหย่าร้างที่ไม่ต้องมีการต่อรองและที่สำคัญต้องไม่ขัดขวางงานแต่งงานของเจเรมี่กับเมเรดิธ"

เธอวางมาดอย่างมากขณะที่กำลังดูถูกมาเดลีน

“เธอฆ่าลูกของเมเรดิธไปครั้งหนึ่ง ถ้าเธอมีจิตสำนึก เธอควรหย่ากับเจเรมี่ทันที”

นั้นทำให้ มาเดลีนเริ่มเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างช้าๆ เธอมองไปที่เจเรมี่ เขานั่งอีกด้านหนึ่งและไม่พูดอะไรสักคำ มันชัดเจนมากว่านี่คือความตั้งใจของเขาเอง

เธออยากจะหัวเราะออกมา หลังจากที่พวกเขาพยายามพูดจาโน้มน้าวเธออย่างนี้มานาน ในที่สุดเธอก็รู้ว่าพวกเขาไม่กล้าขัดคำสั่งของคุณปู่ พวกเขาจึงต้องการให้เธอเป็นคนพูดเรื่องการหย่าร้างออกมาเอง

จากนั้น เมเรดิธเดินเข้ามาพร้อมกับอุ้มเด็กน้อยที่แก้มเป็นสีชมพูแดง

หัวใจของมาเดลีนเต้นแรง เมื่อมองไปที่ใบหน้าที่เป็นสีชมพูและอ่อนโยนของเด็กชาย เธอก็นึกถึงลูกสาวแสนรักของเธอที่เสียชีวิตไปอย่างน่าอนาถ

เธอมองไปที่เด็กที่ยืนอยู่ข้างๆเมเรดิธและหัวใจของเธอรู้สึกราวกับว่ามันถูกแทงด้วยมีด

ถ้าลูกของเธอยังไม่ตายตอนนี้เธอก็อายุเท่าเขา

ทันใดนั้น เกิดความไม่พอใจอย่างมากในหัวใจของเธอ

เมื่อเห็นใบหน้าแห่งชัยชนะของเมเรดิธที่เริ่มชูคอขึ้น มาเดลีนกรีดยิ้มลึก "เหตุใด ฉันจะต้องเป็นคนฟ้องหย่า?"

เมื่อเธอถามคำถามนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของเมเรดิธสลายหายไปอย่างปลิดทิ้ง

ปฏิกิริยาของเจเรมี่สงบลงอย่างน่าประหลาดใจ เขาเหลือบมองมาเดลีนด้วยความสนใจและไม่พูดอะไร