บทที่ 540

ขณะที่เมเดลีนเดินเข้าไปหาเขา เธอเพียงแสดงรอยยิ้มที่สุภาพเท่านั้น “สวัสดี คุณวิทแมน ฉันเป็นคู่หมั้นของเฟลิเป้ วีล่าค่ะ”

การแนะนำตัวของเธอทำลายหัวใจของเจเรมี่เป็นชิ้น ๆ แต่นั่นทำให้เฟลิเป้เผยรอยยิ้มกุมชัยอย่างเงียบ ๆ

เจเรมี่บังคับตัวเองให้สงบลง แต่ในท้ายที่สุด เขาก็ไม่สามารถยับยั้งตัวเองได้ และจับมือของเมเดลีนอย่างกะทันหัน “ลินนี่ ผมไม่ใช่คุณวิทแมน ผมเป็นสามีของคุณ!”

เมเดลีนดึงมือของเธอกลับอย่างแรงทันทีที่เธอได้ยินคำพูดนั้น เธอจ้องมองเขาอย่างไม่พอใจ “คุณวิทแมน โปรดให้เกียรติด้วยค่ะ ในอนาคตฉันจะเป็นป้าของคุณนะคะ”

จึ้ก

คำพูดที่คุ้นเคยเหล่านั้นส่งผ่านแก้วหูของเจเรมี่อีกครั้ง นั่นทำให้หัวใจที่บอบช้ำของเขาถูกโรยไปด้วยเกลือ

เลือดเติมจนเต็มหัวใจของเขา ราวกับว่าความเจ็บปวดจากมันได้ฉีกทึ้งจนทำให้ลมหายใจของเขาผิดปกติ

“เจเรมี่ อย่าพูดเล่นแบบนั้นสิ วีล่าจะโกรธเอานะ” เฟลิเป้เดินเข้าไปหาและเตือนอย่างจริงจัง

ดวงตาของเขาสบตากับความก้าวร้าวของเจเรมี่อย่างกระชั้นชิด และรอยยิ้มของเขาก็ลึกขึ้น

“วีล่ายังไม่สบายอยู่ ฉันคิดว่านายคงไม่ต้องการให้ป้าในอนาคตของนายถูกรบกวนอีกต่อไป ใช่ไหม?”

เขาบอกเป็นนัย ๆ ว่าเจเรมี่ควรเลิกพูดถึงอดีตกับเมเดลีน โดยเฉพาะความสัมพันธ์ของเขากับเธอ

เพื่อที่จะฟื้นฟูสภาพของเมเดลีนในตอนนี้ เจเรมี่ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องอดทนกับมัน

ในขณะนี้ เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องมอบเมเดลีนให้เขา

มันรู้สึกเหมือนหัวใจของเขาถูกแทงด้วยลูกศรนับพัน เพียงเพราะเห็นว่าผู้หญิงที่เขารักกำลังตกอยู่ในอ้อมแขนของชายอีกคนหนึ่ง

บ่ายวันนั้น ผู้อาวุโสวิทแมนก็ตื่นขึ้นเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากร่างกายที่แก่ชราของเขา ประกอบกับผลข้างเคียงจากพิษ ผู้อาวุโสวิทแมนจึงสูญเสียความสามารถในการดูแลตัวเองไป โอกาสฟื้นตัวของเขามีน้อย