บทที่ 55

เธอควรกลับไปกับเขาไหม?

มาเดลีนแสร้งยกมุมริมฝีปากขึ้นเป็นรอยยิ้มที่แสนอ่อนโยนตอบอย่างอ่อนหวานว่า “โอเค”

หลังจากพูดจบ เธอหันหน้าไปมองเมเรดิธทันที ในขณะนี้ ใบหน้าของเมเรดิธดำราวกับถ่านและริมฝีปากของเธอก็กดเข้าหากันแน่น เธอโกรธจนแทบจะขบฟันตัวเอง

อย่างไรก็ตาม มันเป็นลักษณะตัวตนที่ขัดแย้งกันของเธอสิ่งนี้ที่ทำให้มาเดลีนรู้สึกพอใจมากที่สุด เธอคงกำลังจะระเบิด แต่เธอก็ไม่ต้องการที่จะทำลายภาพลักษณ์ของผู้หญิงที่อ่อนโยนและเปี่ยมด้วยความรัก

และสิ่งที่เธอเห็นต่อมาคือเจเรมี่เดินตรงดิ่งเขาไปหาผู้หญิงสองหน้าคนนั้น เขาคงจะปลอบโยนเธออย่างแน่นอน

จากระยะไกล มาเดลีนเห็นเมเรดิธอุ้มลูกของเธอขณะที่เข้าใกล้เจเรมี่ด้วยท่าทางที่น่าสมเพช

“เจเรมี่ ฉันกลัวว่าแมดดี้จะทำร้ายฉันและลูกอีกครั้ง เธอถูกจำคุกเป็นเวลาสามปีแล้ว ดูเหมือนว่าเธอจะไม่สะทกสะท้านใดๆเลยตอนนี้” เมเรดิธบ่นกับเจเรมี่

“เจเรมี่ คุณไม่ลืมสิ่งที่เคยสัญญากับฉันตอนเด็กๆ ใช่ไหม? เธอบอกว่าฉันจะเป็นเจ้าสาวของคุณและปกป้องฉันตลอดไป”

มาเดลีนคิดมาเสมอว่าเธอคงไม่มีความรู้สึกใดๆต่อไปหากเจเรมี่ได้ใกล้ชิดกับผู้หญิงคนอื่น แต่เพียงแค่ได้เห็นพวกเขาพูดคุยกันอย่างใกล้ชิดเช่นนี้ก็ทำให้มาเดลีนรู้สึกราวกับว่ามีใครมาบดขยี้ความร้อนลุ่มในใจของเธอ เธอแทบหายใจไม่ออก

ยังไง เธอก็ไม่เชื่อว่านี่คือความรัก นี่เป็นความเกลียดชังที่บริสุทธิ์

เธอเกลียดทั้งคู่ พวกเขาฆ่าลูกสาวของเธอด้วยท่าทางที่เห็นแก่ตัวและโหดร้ายแต่พวกเขาก็ยังมีความสุขและไร้กังวล

มาเดลีนไม่รอให้เจเรมี่เดินมา เธอเรียกโบกรถแท็กซี่ข้างทางและจากไปโดยไม่หันหลังกลับ

หลังจากนั้นไม่นาน มาเดลีนได้รับโทรศัพท์จากเจเรมี่ แม้ว่าเธอจะเปลี่ยนโทรศัพท์และไม่ได้บันทึกเบอร์ของเขาไว้ แต่ตัวเลขที่เธอจำได้อย่างฝังใจป็นเข็มทิ่มแทงตาของเธอ

มาเดลีนไม่รับสาย ในขณะที่เจเรมี่โทรออกหาเธอทั้งหมดสามครั้ง มาเดลีนดูหน้าจอที่พึ่งสว่างขึ้นก่อนจะดับเปลี่ยนเป็นสีเทาอีกครั้ง เธอนั่งอยู่ในรถแท็กซี่นึกย้อนเรื่องราวต่างๆราวกับเธอกำลังเห็นชีวิตของเธอในช่วงที่สว่างสไสวและมืดลงในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ในที่สุดแล้ว ชีวิตของเธอกลับจมดิ่งสู่ความมืดมิด

กี่ครั้งแล้วที่เธอคาดหวังอะไรบางอย่างที่บ้าบอกับเขาที่แสดงท่าทีห่วงใยเธอแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องเล็กน้อยก็ตาม? ในที่สุดความผิดหวังที่เธอมีถูกทับถมจนกลายเป็นภูเขาแห่งความสิ้นหวังลูกใหญ่เบียดพื้นที่ในหัวใจเธอ

มาเดลีนวางมือของเธอไว้ตรงที่หัวใจของเธอ ความรู้สึกปวดใจยังคงดุดัน ‘แต่เจเรมี่ นี่ไม่ใช่ที่รักของฉันอีกต่อไป แต่กลับเป็น ความเกลียดชัง! '