บทที่ 559

เจเรมี่นั่งคุกเข่าลงตรงหน้าเธอ น้ำตาของเขาซึมอยู่ในดวงตา

ดวงตาของเขาหมุนวนด้วยความจริงใจ เผยให้เห็นถึงความรักอันแรงกล้า

เมเดลีนพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “ตกลงค่ะ เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะ”

เอวาหวนคืนสู่ความเป็นจริงตรงหน้าหลังจากได้ยินคำตอบของเมเดลีน

เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอกำลังจมอยู่ในความคิดเมื่อเห็นท่าทางของเจเรมี่

ถึงอย่างนั้น เธอยังคงไม่สามารถยอมรับความจริงที่ว่าเมเดลีนกลับมาหาเจเรมี่อีกครั้ง ในท้ายที่สุดแล้ว อดีตที่เปื้อนเลือดยังคงแวบเข้ามาในใจเธอ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความจริงที่ว่าเมเดลีนเคยเกลียดเจเรมี่มาก ในตอนที่เธอยังไม่สูญเสียความทรงจำไป

แดเนียลกำลังยืนสังเกตเหตุการณ์จากอีกมุมหนึ่ง เขาไม่สบายใจเลยเมื่อได้ยินคำตอบของเมเดลีนที่ให้กับเจเรมี่

ในที่สุด เขาก็เข้าใจว่าคนที่สามารถทำร้ายเมเดลีนได้มากที่สุด ก็คือคนคนเดียวกันกับที่เธอรักมากที่สุดเช่นกัน

เอวาพยายามหยุดเมเดลีนเอาไว้ แต่ก็ถูกเอโลอิสและฌอนห้ามไว้ “เอวา ปล่อยเอวลีนไปเถอะ”

เอวากัดฟันและระงับความรู้สึกของเธอไว้ เธอกลัวว่าจะทำให้อาการป่วยของเมเดลีนรุนแรงขึ้นกว่าเดิม

ระหว่างทางกลับ ขณะที่นั่งอยู่ในรถของแดเนียล เอวารู้สึกอารมณ์ไม่ดี “แดน เมื่อกี้ทำไมนายไม่พูดอะไรบ้างเลยล่ะ? แมดดี้จะต้องถูกทรมานจนตายแน่ ถ้าเธอกลับมาอยู่ในเงื้อมมือของปีศาจ เจเรมี่ วิทแมน!”

เธอถอนหายใจ “ความฉลาดของเมเดลีนได้พังไปเพราะตัวตนของเธองั้นเหรอ? เธอไม่อยากอยู่กับผู้ชายดี ๆ อย่างนาย หรือสุภาพบุรุษอย่างเฟลิเป้ แล้วเธอก็กลับเลือกคนเลือดเย็นอย่างหมอนั่นแทน เธอช่างบ้าไปแล้วจริง ๆ!”

แดเนียลยิ้มออกมา “บางทีนี่อาจเป็นส่วนหนึ่งของความรักที่ยากจะต้านทานได้”

“เหอะ นี่ไม่ใช่ความรัก นายรอดูเลยนะ รอจนกว่าแมดดี้จะได้ความทรงจำกลับมา แล้วเธอจะเกลียดเจเรมี่มาก!”

แดเนียลเหลือบมองที่เอวาที่ยังโกรธอยู่ “งั้น เรามาเดิมพันกันไหม?”

“เดิมพัน?”

“ใช่” เขาพยักหน้าเล็กน้อย “ฉันพนันได้เลยว่าแมดดี้จะรักเจเรมี่มากขึ้นหลังจากที่เธอฟื้นความทรงจำกลับมาได้”

“ว่าไงนะ?” ดวงตาของเอวาเบิกกว้างขณะที่เธอโบกมืออย่างหงุดหงิด “นายมันบ้า! แดน นายเสียสติไปแล้ว!”