บทที่ 563

การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเจเรมี่ทำให้คาเลนและอีวอนรู้สึกสั่นสะท้าน

ทั้งคู่สำลักผลไม้และเริ่มไออย่างรุนแรงจนหน้าแดงก่ำ

เมเดลีนเงยหน้ามองสีหน้ามืดมนของเจเรมี่ สายตาเฉียบคมของเขากำลังมองตรงมาที่เธอ

ทันทีที่พวกเขาสบตา สายตาของเขาก็เปลี่ยนไปและสงบลง

“ลินนี่” เขาวางของใช้ประจำวันที่เขาเพิ่งซื้อที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตลงบนพื้น เขาหยิบไม้กวาดออกจากมือของเธอ “ทำอะไรน่ะ ยัยเด็กโง่?”

“ฉันกำลังทำความสะอาด คุณแม่กับอีวอนบอกว่าจะอยู่ที่นี่ ฉันทำความสะอาดห้องพักแขกเรียบร้อยแล้ว” เมเดลีนอธิบายด้วยรอยยิ้ม

เจเรมี่ขมวดคิ้วและมองไปที่ผู้หญิงสองคนนั้น

“ไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้!” เขาไล่ทั้งสองออกไป

คาเลนทำหน้ารู้สึกผิดเมื่อเห็นเจเรมี่โกรธจัด “เจเรมี่ แม่เป็นแม่ของลูกนะ พ่อของลูกก็ไปต่างประเทศ ลูกจะให้แม่อยู่คนเดียวได้ยังไง?”

“คนเดียว?” เจเรมี่มองดูอีวอนที่นั่งแข็งทื่อ “แล้วที่นี่ไม่มีคนอื่นอยู่กับคุณด้วยหรือไง?”

คาเลนพูดไม่ออกและรู้ว่าเจเรมี่กำลังจะทำอะไร เธอเหลือบมองอีวอนและถอนหายใจ “อีวอนยังเรียนไม่จบ และน้องไม่มีเพื่อนหรือครอบครัวในเกลนเดล น้องเลยตามแม่มาด้วย แต่ผู้หญิงว่างงานสองคนจะอยู่รอดได้ด้วยตัวเองได้ยังไงกันลูก?”

“พวกคุณสองคนนี่ ช่างเหลือเกินจริง ๆ” เจเรมี่เยาะเย้ยขณะที่เขาเหลือบตามองดูพื้นที่รกไปหมด

“เจเรมี่ ทำไมคุณไม่ปล่อยให้อีวอนกับคุณแม่พักอยู่ที่นี่ล่ะคะ? ที่นี่เองก็มีห้องว่างด้วย” เมเดลีนแนะนำ

เจเรมี่ไม่ต้องการขัดความต้องการของเมเดลีน เขาโยนไม้กวาดในมือให้ผู้หญิงสองคน

“ถ้าพวกคุณอยากอยู่ที่นี่ คุณก็ต้องทำความสะอาด ถ้าพวกคุณสร้างปัญหาให้ลินนี่อีก ผมจะไล่พวกคุณออกไปจากที่นี่”

“...”

“...”

คาเลนและอีวอนไม่กล้าโต้เถียงกลับเมื่อเห็นเจเรมี่คอยปกป้องเมเดลีน

คาเลนรู้สึกลำบากใจเมื่อมองดูพรมที่สกปรกไปด้วยขยะ

‘ฉันไม่คิดว่ากรรมจะตามสนองตัวเอง’