บทที่ 576

‘อะไรนะ?’

หัวใจของอีวอนเริ่มเต้นแรงเมื่อเธอได้ยินอย่างนั้น ดวงตาเธอเบิกตากว้างขณะที่รู้สึกราวกับว่าเธอกำลังพูดไม่ออก จากนั้นเธอก็จ้องมองเมเดลีนอย่างไม่เชื่อสายตา

‘เป็นไปได้อย่างไร?

‘เธอติดตั้งกล้องไว้ในห้องอย่างนั้นเหรอ? หมายความว่าเธอรู้ว่าฉันทำอะไรลงไปอย่างนั้นเหรอ?

‘ถ้าเธอรู้ แล้วทำไมเธอไม่เปิดโปงฉันล่ะ?

‘นี่มันต้องเป็นเรื่องหลอกลวงแน่ ๆ! เธอต้องพยายามหลอกล่อฉันให้แสดงตัว!’

อีวอนพยายามปลอบโยนและสงบสติอารมณ์ตัวเองอย่างเต็มที่

“อะไรนะ? กล้อง? กล้าดียังไงมาติดกล้องในห้องของคุณปู่? เมเดลีน ทำไมเธอถึงเป็นวิปริตแบบนี้?” คาเลนใช้โอกาสนี้ล้อเลียนเมเดลีน

ถึงอย่างนั้นเมเดลีนก็ยังใจกว้าง “ท่านปู่พูดหรือขยับตัวไม่ได้ ฉันติดตั้งสิ่งนี้เพื่อที่ฉันจะได้สามารถจับตาดูสถานการณ์ของท่านได้ อย่ายัดเยียดความคิดสกปรก ๆ และวิปริตของคุณให้กับฉัน”

“นะ… นี่ เธอบอกว่าฉันสกปรกและวิปริตงั้นเหรอ? เธอ...” คาเลนเริ่มหน้าแดง เธออยากจะโต้เถียงเมื่อสังเกตเห็นแววความอาฆาตในดวงตาของเมเดลีน

ในอีกทางหนึ่ง วินส์ตันได้นำคอมพิวเตอร์มาแล้ว และเขากำลังจะนำชิปใส่ลงในคอมพิวเตอร์

อีวอนรีบหยุดเขาอย่างประหม่า “ลุงวินส์ตันคะ นี่คุณลุงเชื่อที่ผู้หญิงคนนี้พูดจริง ๆ เหรอคะ? เธอแค่ยื้อเวลา เลิกดูและปล่อยให้ตำรวจพาเธอไปทีเถอะค่ะ!”

เธอต้องการที่จะแย่งชิปข้อมูลออกไปในขณะที่เธอพูด ทันใดนั้นเมเดลีนก็คว้าข้อมือของเธอไว้ทัน ก่อนที่เธอกำลังจะแย่งมันไป

อีวอนเงยหน้าขึ้นอย่างตื่นตะลึง จากนั้นเธอก็สเข้ากับสายตาเตือนสติของเมเดลีน