บทที่ 581

เมเดลีนมองอย่างสงสัยขณะที่เอโลอิสหยิบกระเป๋าทรงวินเทจออกจากกระเป๋าตนเองแล้วยื่นให้แก่เธอ

“ถึงเวลาแล้วที่ฉันจะคืนมันให้กับเจ้าของตัวจริง” สายตาที่ใจดีของเอโลอิสโอบล้อมเมเดลีน “เอวลีน ฉันรู้ว่าเธอสูญเสียความทรงจำไปแล้ว และเธอก็จำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างในอดีต แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่สามารถใช้โอกาสนี้โกหกเธอได้ เพราะยังไงวันหนึ่งความทรงจำของเธอจะฟื้นคืนและจำทุกอย่างได้อยู่ดี” เอโลอิสกล่าวขณะที่เธอเริ่มน้ำตาคลอ

เมเดลีนถือกระเป๋าใบนั้นและรู้สึกสึกถึงจี้ที่อยู่ข้างใน

ในขณะเดียวกันเจเรมี่ก็โทรมาถามเกี่ยวกับสถานที่ที่เมเดลีนอยู่ในตอนนี้ เธอบอกเขาว่าเธออยู่กับเอโลอิสและขอให้เขารอเธอที่รถ

เจเรมี่ทำตามที่เธอบอก หนึ่งชั่วโมงต่อมาเมเดลีนก็กลับมาถึง

เขาลงจากรถเพื่อช่วยเธอถือกระเป๋าและเปิดประตูให้ จากนั้นเขาก็พาเธอกลับบ้าน

ระหว่างทางเมเดลีนถือจี้ทองคำซึ่งมีชื่อของเธอสลักไว้ในมือ เธอใช้ปลายนิ้วแตะจี้นั้นเบา ๆ จากนั้นขณะที่เธอกำลังทำอย่างนั้น ความทรงจำที่แตกสลายบางส่วนก็เริ่มกลับมาหาเธอ

อีวอนอยู่ในสถานกักกันหนึ่งสัปดาห์ สุดท้ายคาเลนก็ไปประกันตัวเธอออกมา

คาเลนแต่งตัวอย่างสวยงาม เมื่อเธอเห็นว่าอีวอนดูไม่เรียบร้อยและยุ่งเหยิง เธอจึงพาอีวอนไปที่โรงแรมเพื่ออาบน้ำด้วยความรังเกียจ

หลังจากอีวอนอาบน้ำเสร็จ เธอก็เดินออกจากห้องน้ำมาด้วยชุดคลุมอาบน้ำ

ขณะที่เธอเดินออกมานั้นเธอก็เริ่มสบถออกมา “เมเดลีน นางแพศยากล้าดียังไงที่มาใส่ร้ายฉัน?! ฉันจะไม่ทางให้อภัยคนอย่างแก!”

เธอกำหมัดแน่นแล้วกระแทกลงบนเตียง

“โชคดีที่ใกล้จะถึงวันสุดท้ายของการแข่งขันแล้ว ถ้าไม่อย่างนั้น วันดี ๆ ของฉันคงต้องพังทลายเพราะแก! นางแพศยานั่น! ฉันจะสอนบทเรียนให้แกเอง!"

เมื่อคาเลนฟังคำสบถและคำเย้ยหยันของอีวอนจบ “อีวอน เธอควรข้ามเรื่องนี้ไปซะ เธอไม่ใช่คู่แข่งของหล่อนเลย”

“คุณป้าคาเลนคะ คุณป้าคิดอย่างนั้นเหรอ?” อีวอนถามแบบไม่มั่นใจ “ฉันพิสูจน์ให้เห็นได้นะ ว่าฉันมีดีกว่าหล่อนตั้งหลายเท่า”

“โอเค โอเค โอเค” คาเลนไม่อยากเถียงกับเธอแล้ว