บทที่ 582

ผู้หญิงคนนั้นสวมชุดราตรีสีขาวราคาเลขหกหลักที่อีวอนเห็นที่ร้านเมื่อเช้านี้ ขณะที่เธอเข้าไปในโรงแรมอย่างสง่างาม

พนักงานต้อนรับที่สวมสูทโค้งคำนับ และทักทายผู้หญิงคนนั้นราวกับว่าเขาปฏิบัติต่อราชินี เขาให้เกียรติเธอเป็นอย่างมาก

อีวอนมองด้วยความชื่นชม เธอฝันว่าจะมีใครบางคนปฏิบัติต่อเธอแบบนั้นเช่นกัน

อีวอนกลับมารู้สึกตัวได้อีกครั้งเมื่อคาเลนเรียกชื่อเธอ

เนื่องจากไม่มีบัตรเชิญ เธอจึงเข้าไปด้านในได้จากทางประตูด้านข้างเท่านั้น

เมื่อไปถึงภายในงานเลี้ยง ตาของอีวอนเป็นประกาย

เธอเคยเห็นสถานที่ที่คล้ายกันนี้ในรายการโทรทัศน์หลายรายการมาก่อน แต่เธอไม่เคยสัมผัสด้วยตัวเองเลยสักครั้ง

เธอเห็นสุภาพบุรุษรูปหล่อซึ่งแต่งตัวดูภูมิฐานอยู่ที่นั่นมากมาย ด้วยเหตุนั้นเธอจึงกำลังค้นหาเป้าหมายของเธออยู่

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที เธอก็เล็งไปที่ชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่งไว้

ขณะที่เธอพยายามจะเข้าไปแกล้งทำเป็นชนเขา คาเลนก็คว้าตัวเธอไว้เสียก่อนและห้ามเธอเสียงเบา “เราแอบเข้ามา อย่าสร้างปัญหา”

“คุณป้าคาเลนคะ คุณป้าขี้ขลาดเกินไปนน ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมถึงกลัวเมเดลีนจนพูดไม่ออกขนาดนั้น คอยดูเฉย ๆ เถอะค่ะ!” อีวอนดึงมือเธอออกแล้วดึงปกคอเสื้อของเธอลงต่ำ จากนั้นจึงเดินไปหาชายหนุ่มซึ่งกำลังคุยกับใครบางคนอยู่

แต่ถึงอย่างนั้นระหว่างทางที่เธอเดินไป เธอได้ยินใครคนหนึ่งพูดถึงการแข่งขันออกแบบเครื่องประดับ เธอจึงหันกลับมา และตระหนักว่าผู้ชายคนหนึ่งเป็นผู้ตัดสินพิเศษสำหรับการแข่งขันครั้งนี้

อีวอนอยากจะพูดประจบประแจงกับเขาเมื่อได้ยินเขาพูดว่า “ผมได้ยินมาว่า คุณวีล่าอยู่ที่งานปาร์ตี้นี้ด้วย ผมหลงรักผลงานของเธอและอยากรู้จักเธอ ผมสงสัยว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหนกัน”

“ผลงานของคุณวีล่าทุกชิ้นล้วนทันสมัย ​​นั่นเป็นเหตุผลที่ทุกคนชื่นชอบเธออย่างมาก ผมเองก็ชื่นชมเธอมากเหมือนกัน ถ้าอย่างนั้นเราน่าจะไปหาเธอกันนะ”