บทที่ 595

ปฏิกิริยาของผู้ชมเป็นไปในทางตรงข้ามกับคณะกรรมการเป็นอย่างมาก พวกเขาดูราวกับว่าถูกผลงานชิ้นนี้สะกดเข้าอย่างจัง

ปฏิกิริยาที่แสดงออกมาของคณะกรรมการและผู้ชมทั้งหลายทำให้ปากของอีวอนบิดโค้งไปด้วยความตื่นเต้น

‘ดูเหมือนว่าผลงานการออกแบบชิ้นนี้จะแย่งซีนได้หมดเลยสินะ ดูคนพวกนั้นสิ พอได้เห็น ก็ตะลึงอ้าปากค้างกันเป็นแถว ๆ!”

คาเลนที่นั่งอยู่ท่ามกลางผู้ชมแสดงท่าทีภูมิใจไม่ต่างกันตอนที่ได้ยินพวกนั้นชมผลงานชิ้นนี้ไม่ขาดปาก

สายตาของของเธอสบเข้ากับสายตาของอีวอน จากนั้นเธอจึงหันไปมองเมเดลีนที่บริเวณที่นั่งผู้เข้าแข่งขัน

ทั้งคาเลนและอีวอนรู้สึกปีติยินดีที่ได้เห็นเมเดลีนตะลึงตาค้าง

‘ฮึ ฉันพนันได้เลยว่าเธอไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนสินะ เมเดลีน?

‘ผลงานของเธอกลายเป็นของฉันแล้วย่ะ!’

“ผู้เข้าแข่งขันหมายเลขหกครับ คุณแน่ใจใช่ไหมครับ ว่านี้คือผลงานการออกแบบที่คุณส่งเข้าประกวด?” คุณลูวินสกี้ซึ่งอีวอนเคยจีบที่งานการกุศลก่อนหน้านี้ ชี้ไปยังหน้าจอและเอ่ยถามขึ้น

อีวอนขยิบตา พร้อมกับพยักหน้าอย่างว่าง่ายตอบรับคำถามนั้น “ค่ะ คุณลูวินสกี้ ผลงานชิ้นนี้ฉันตั้งใจเอาลงประกวดค่ะ!”

คุณลูวินสกี้หันไปมองและพูดคุยกับผู้ตัดสินท่านอื่น

กรรมการหญิงท่านหนึ่งที่นั่งข้างคุณลูวินสกี้มองที่ผลงานและพูดขึ้น “เป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ นะคะ”

อีวอนคิดว่านั่นคือคำชมที่เธอได้รับ และทำให้เธอปลื้มใจมากยิ่งขึ้น

“ขอบพระคุณค่ะ และดิฉันรู้สึกปลาบปลื้มเป็นอย่างยิ่งที่ทุกท่านชื่นชอบ ความจริงแล้ว ดิฉันเตรียมการออกแบบนี้มาเป็นเวลานานแล้วค่ะ ผลงานชิ้นนี้สำเร็จนานแล้ว แต่เพราะว่าดิฉันเป็นคนที่หลงใหลในความสมบูรณ์แบบ ดิฉันจึงทุ่มเททั้งยามหลับและยามตื่นเพื่อที่จะทำให้ผลงานชิ้นนี้ดียิ่งขึ้น และนั่นจึงทำให้ดิฉันสามารถนำผลงานที่สมบูรณ์แบบที่สุดมาให้ทุกท่านได้เชยชม!”

“โอ้? จริงเหรอ?” คณะกรรมการเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแกมสงสัย

อีวอนพยักหน้าและตอบออกไปอย่างมั่นใจ “ดิฉันเป็นคนที่เมื่อหลงใหลในสิ่งใด ดิฉันจะต้องทำมันออกมาให้สมบูรณ์ ก็เหมือนผลงานชิ้นนี้ ดิฉันใส่ความตั้งใจลงในผลงานจนมันสำเร็จออกมาได้”