บทที่ 682

“ใช่ ฉันก็แน่ใจว่าเป็นเธอ ฉันจำได้ว่าเธอสวย”

“เหอะ ถ้าเธอสวยแล้วยังไงล่ะ? การเป็นคนสวยหมายความว่าจะสามารถโวยวายบนท้องถนนได้เหรอ เธอทำให้แฟนตัวเองถูกรถชน แล้วก็ส่งเขาไปที่ห้องไอซียูด้วยนะ?!"

“ใช่แล้ว! เธอเป็นหญิงสาวที่ล่อลวงและฉุดดึงเขามาสู่ความพินาศ ฉันรู้สึกแย่มากกับผู้ชายสุดหล่อคนนั้น!”

อันที่จริง เมเดลีนสามารถสัมผัสได้ถึงสายตาและท่าทีแปลก ๆ จากผู้หญิงช่างพูด ตอนที่เธอเข้าไปในลิฟต์ เธอรู้ดีอะไรกำลังจะเกิดขึ้นกับเธอ

เมื่อเจเรมี่ได้ยินคำพูดนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

เขาสามารถบอกได้ว่าผู้หญิงล่อลวงที่พวกหล่อนกำลังพูดถึงนั้นหมายถึง เมเดลีน ในขณะที่หนุ่มหล่อที่พวกเขาพูดถึงคือตัวเขาเอง

แน่นอนว่ามีคนกรีดร้องมาทางเขาในวินาทีถัดมา “นั่นไม่ใช่หนุ่มหล่อ ตาบอดในวิดีโอหรอกเหรอ?!”

“เขายังไม่ตายเหรอ?!”

“ใครบอกว่าเขาตายล่ะ? เขาถูกส่งตัวเข้าห้องไอซียู!”

“แต่ เธอคิดว่าเขาดูเหมือนคนเพิ่งออกมาจากห้องไอซียูเหรอ?”

เมื่อเจเรมี่ได้ยินอย่างนั้น เขาก็ไม่สามารถเมินเฉยได้อีกต่อไป

“ใครบอกว่าแฟนของผมเป็นผู้หญิงล่อลวงเหรอ? ทำไมคุณถึงพูดจาไร้สาระแบบนี้ออกมา?” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา รัศมีอันเคร่งขรึมแผ่ออกมาจากตัวเขา

สาวซุบซิบที่อยู่ใกล้ ๆ ต่างตกใจเล็กน้อยกับรัศมีที่เปล่งออกมาจากเจเรมี่ แต่พวกเขาก็ยังผลีผามพูดออกมาด้วยความจริงใจว่า “คุณรูปหล่อคะ ดูเหมือนว่าจะไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ บุคลิกนิสัยของแฟนคุณมันน่ากลัวเกินไป เลิก ๆ กับเธอไปเถอะ!"

“ใช่ค่ะ! แม้ว่าคุณจะพ้นจากภัยพิบัติ แต่เธอจะต้องทำคุณตายในอนาคตแน่!”

หลังจากที่พวกเขาแนะนำเจเรมี่ พวกเขาก็ชี้นิ้วไปที่เมเดลีนเพื่อสอนบทเรียนให้เธอ

“แล้วเธอ อะไรที่สำคัญกับเธอเหรอสาวน้อย? ทะเลาะกับแฟนข้างถนน? แล้วยังไงล่ะ ถ้าเขาบ่นนิดหน่อยเกี่ยวกับเธอ? ผู้หญิงอย่างเธอทั้งเห็นแก่ตัวและทั้งประมาท แค่เพียงเพราะว่าเธอสวย สุดท้ายเธอก็จะถูกทอดทิ้งจากผู้ชายทุกคน!”

เมเดลีนยิ้มออกมาแทนที่จะโกรธ เธอเหลือบมองเจเรมี่ที่มีใบหน้าบูดบึ้งและตามน้ำไป "ดูเหมือนว่าถ้าฉันจะป้องกันตัวเองจากการถูกคุณทิ้ง ฉันต้องทิ้งคุณก่อนใช่ไหม?”

เมเดลีนแสร้งทำเป็นปล่อยมือ

เจเรมี่กางนิ้วเรียวของเขาออกและรีบจับห้านิ้วของเธออย่างรวดเร็ว เขามองเธอด้วยความงุนงงและจ้องเข้าไปที่ดวงตาที่สวยงามของเธอ “ลินนี่ ผมต้องการคุณ อย่าทิ้งผมนะ”