ตอนที่ 711
บทที่ 711
October 22, 2026
เมเดลีนตะลึงงันไป เมื่อเห็นว่าเจเรมี่พุ่งตัวเข้าไปอย่างไม่ลังเล
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาหา อีวอนพลันหันหน้าตามเสียง ทันทีที่เห็นว่าเป็นเจเรมี่ท่าทีของเธอก็เปลี่ยนไปถนัดตา จากนั้นเธอจึงหยิบมีดสั้นเดินไปหาเมเรดิธ แล้วเอามีดจ่อคอหอยเธอ
“เจเรมี่ อย่าบังคับให้ฉันต้องทำแบบนี้ ไม่อย่างนั้น ฉันจะเชือดนังเมเดลีนนี่ให้ดู!” อีวอนข่มขู่
เจเรมี่ต้องการเพียงแค่ช่วยชีวิตลิเลียน แต่ทันทีที่ได้ยินอีวอนพูดว่าเธออยากจะปลิดชีวิตเมเดลีน
เขาหันกลับไปและเห็นว่าอีวอนกำลังจับตัวผู้หญิงเลือดท่วมคนหนึ่ง ร่างกายของเธอถูกผูกติดไว้กับต้นไม้
เมื่อเพ่งมองดูอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว เขาตระหนักได้ว่าหญิงสาวคนนั้น คือ เฟลิซิตี้
เพราะว่าเธอดูเหมือนเมเดลีนอย่างกับแกะ อีวอนคงเข้าใจผิดไปว่าหญิงสาวคนนั้นคือเมเดลีน
เพราะคิดว่าเฟลิซิตี้คือเมเดลีน เธอจึงประเคนความขุ่นเคืองทั้งหมดลงที่เฟลิซิตี้
เมื่อเห็นบาดแผลบนใบหน้าและศีรษะของเฟลิซิตี้ เจเรมี่ก็รู้สึกโล่งอกขึ้นมา
เขาไม่ได้หันกลับไปช่วย แต่กลับวิ่งตรงไปยังรถแทน
“คุณสุดหล่อ!” ทันทีที่เห็นเขา เสียงร้องขอความช่วยเหลือจากลิเลียนก็ดังขึ้นมาจากด้านในรถ “คุณแม่! คุณแม่ของหนู! อย่าทำร้ายคุณแม่นะคะ! ฮึก ฮือ....”
ดวงตาของเด็กสาวตัวน้อยแดงก่ำ ขณะที่มีน้ำตาไหลรินไม่หยุด และตอนนี้เสียงของเธอก็แหบแห้งเต็มทน
หัวใจของเจเรมี่แตกสลาย เมื่อวิ่งตรงมาเปิดประตูรถ เขาก็รู้ในทันทีว่าประตูรถถูกล็อคจากด้านใน
หน้าต่างทุกบานปิดหมด และมีเพียงช่องเล็ก ๆ ระหว่างหน้าต่างรถอยู่ตรงหน้าลิเลียน
“เจเรมี่ ช่วยฉันด้วย! ผู้หญิงคนนี้มันบ้าไปแล้ว! มันเป็นโรคจิตไปแล้ว!” เมเรดิธแหกปากร้องขอความช่วยเหลือจากเจเรมี่ เธอเฝ้ารอให้เจเรมี่หันหลังกลับมามองเธอสักครั้ง แต่เจเรมี่กลับเมินเฉยต่อเสียงเรียกของเธอ
สิ่งเดียวที่ย้ำเตือนเขาอยู่ในหัวของเขาตอนนี้ คือ การช่วยชีวิตลิเลียนเท่านั้น
“คุณสุดหล่อคะ ฮือ…”
“ลิลลี่ อย่ากลัวไปเลยนะ พ่อจะช่วยหนูออกมาเอง พ่อจะไม่ยอมปล่อยให้เกิดอะไรขึ้นกับลูกแน่!” เขาปลอบประโลมเด็กหญิงตัวน้อยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน แม้ว่าจะอยู่ในสถานการณ์น่าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ ภายนอกของเขาก็ยังสงบนิ่งอยู่ได้
“เจเรมี่! เจเรมี่ช่วยฉันด้วย!” เมเรดิธยังคงแหกปากร้องของความช่วยเหลือไม่หยุด
ในทางกลับกัน เจเรมี่ยังคงเมินเฉยต่อเธออยู่ดี
อีวอนรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกไป เจเรมี่รักเมเดลีนอย่างถวายหัวให้ แล้วทำให้เขาถึงได้เมินเฉยต่อเธอได้ล่ะ?
ขณะที่กำลังจ้องมองหน้าของเมเรดิธอย่างถี่ถ้วน เธอพลันได้ยินเสียงฝีเท้าอีกคู่หนึ่งกำลังวิ่งเข้ามา