บทที่ 727

เจเรมี่หยิบโทรศัพท์ออกมาอย่างเร่งรีบและเปิดผลดีเอ็นเอ ซึ่งยืนยันความเป็นพ่อของเขาที่เขาบันทึกไว้

“ลินนี่ ดูนี่สิ นี่คือผลดีเอ็นเอที่ยืนยันว่าผมเป็นพ่อของลิลลี่ ลิลลี่ที่เป็นลูกสาวของเราไง” เขาถือโทรศัพท์ไว้ต่อหน้าเมเดลีนเพื่อพิสูจน์ว่าเขากำลังพูดความจริง

เมเดลีนหลุบตาลง ดวงตาของเธอพร่ามัวด้วยน้ำตาที่คลออยู่เต็มเบ้า

“ลินนี่ คุณเห็นไหม” เจเรมี่ถามอย่างระมัดระวัง

แต่ทันทีที่เขาถามเสร็จ เมเดลีนกลับยกมือขึ้นแล้วผลักมือของเขาออกไป

โทรศัพท์ตกลงบนพื้นที่เปียกด้วยเสียงอันดัง จากนั้นหน้าจอก็แตกออกเป็นเสี่ยง ๆ

เจเรมี่รู้สึกเหมือนกับว่าหัวใจของเขาก็ได้แตกสลายลงไปด้วยเช่นกัน

เมเดลีนมองเขาอย่างเยือกเย็น “ฉันไม่อยากเจอคุณอีก”

น้ำเสียงของเธอแน่วแน่ และเธอก็เดินจากไปโดยไม่หันหลังกลับมามองสักครั้งเดียว

เจเรมี่ยืนนิ่งอยู่กับที่อย่างสิ้นหวัง ขณะที่เขามองดูแผ่นหลังเย็นชาของเธอ น้ำตาก็ไหลออกมาจากหางตาของเขา

บนหน้าจอที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ เขามองเห็นรอยยิ้มที่สวยงามนั้น และนั่นทำให้เจเรมี่เจ็บปวดที่สุด

“ลิลลี่…”

'ขอโทษนะ ลิลลี่'

'พ่อปกป้องลูกไม่ได้'

ขณะที่เขาโทษตัวเอง เขาก็เห็นเงาดำ ๆ เดินเข้ามาหาเขาจากทางหางตา

“เจเรมี่ นายยังมีหน้ามาที่นี่อีกเหรอ? ถึงจะบอกว่าลิลลี่ถูกลักพาตัวโดยพวกค้ามนุษย์ แต่มันเปลี่ยนความจริงที่ว่านายฆ่าลูกสาวของฉันทางอ้อมไม่ได้หรอกนะ ” เฟลิเป้โยนความผิดทั้งหมดไปที่เจเรมี่ “ถ้านายยังมีความเป็นคนอยู่ ก็โปรดอยู่ห่าง ๆ อย่ามาให้เอวลีนเห็นหน้าอีก ไม่งั้นระวังตัวไว้ บางทีเธออาจจะพลั้งมือฆ่านายก็ได้”

“เฟลิเป้ นายก็รู้ดีว่าใครเป็นพ่อของลิลลี่” เจเรมี่พูดด้วยแววตาคมกริบ “ฉันจะตามหาฆาตกรตัวจริงที่ฆ่าลูกสาวของฉันเอง รอดูแล้วกัน”