บทที่ 728

เธอยกมือขึ้นมาแตะท้องของตัวเอง แล้วค่อย ๆ ยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ

หลังจากที่เคธี่จากไป เฟลิเป้ก็หยิบเปลือกหอยหลากสีสันที่เขาเก็บไว้หลายปีขึ้นมา

“เอวลีน”

เขาเรียกชื่อเมเดลีนในขณะที่กำลังคิดอะไรอยู่ในใจ

เขาไม่เคยลืมว่าชีวิตที่มืดมนของเขาเจอแสงสว่างได้อย่างไร หลังจากที่เขาพบกับเธอที่ชายหาด

“ฉันจะไม่ให้เธอกลับไปหาเจเรมี่อีก เธอเป็นของฉัน"

เขาถือเปลือกหอยขณะที่ดวงตาของเขาแสดงคลื่นอารมณ์ที่ถาโถมออกมาอย่างชัดเจน

วันนั้น เหตุผลที่เขาบอกว่าต้องการพาเมเดลีนไปผ่อนคลายสมองของเธอในสนามขี่ม้า ก็เพื่อป้องกันไม่ให้เธอติดต่อกับโลกภายนอกและทำให้แผนของเขาดำเนินไปอย่างราบรื่น

เขารู้ว่าเขาไม่สามารถซ่อนความจริงที่ว่าเขาวางยาเมเดลีนได้ ดังนั้นเขาจึงต้องยอมรับมัน

เขายังรู้ด้วยว่าเมเดลีนไม่ต้องการกลับไปที่เมืองเอฟกับเขา เนื่องจากเขาสัมผัสได้ว่าเธอเริ่มมีความรู้สึกต่อเจเรมี่อีกครั้ง นั่นคือเหตุผลที่เขาวางแผนที่จะสร้างความขัดแย้งระหว่างเมเดลีนและเจเรมี่ โดยเกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุของลิเลียน

ทว่า เมเดลีนบอกเขาว่าเธอจะกลับไปเมืองเอฟกับเขาโดยไม่บอกล่วงหน้า สิ่งนี้ทำให้เขาตกใจ แต่เมื่อเกิดขึ้นแล้ว มันก็สายเกินไปที่เขาจะหยุดแผนการ

เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปล่อยให้เมเดลีนทนทุกข์ทรมานจากการสูญเสียลูกของเธอ

ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้วถือว่าดีที่เขายังทำตามแผนอยู่ แม้ว่าเมเดลีนจะปฏิเสธที่จะกลับไปกับเขา แต่อย่างน้อย ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเจเรมี่ก็ถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง

เธอจะไม่ยกโทษให้เขาตอนนี้แน่

เธอจะไม่ให้อภัยผู้ชายที่ทำให้เธอต้องสูญเสียลูกที่มีค่าที่สุดของเธอไป

…

หลังจากที่เจเรมี่กลับบ้าน เขาขังตัวเองอยู่ในห้องและดูคลิปกล้องวงจรปิดของร้านขนมซ้ำไปมา

เขาสงสัยว่าเฟลิเป้เป็นคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ เนื่องจากลิเลียนไม่ใช่ลูกสาวของเขา นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงทำแบบนั้นได้